Januari 2016, mijn eerste afspraak in Duitsland.
Ik had een gesprek met een Nederlandse arts. Erg fijn dat taal geen barrière geeft. Samen hebben we mijn dossier doorgenomen en ik heb er zeker een uur gezeten. Hij vond dat ik wel erg veel terugplaatsingen had gehad en vind het raar dat dat geen doorgaande zwangerschap heeft opgeleverd. Hij heeft de foto’s van mijn embryo’s bekeken en hij wil dat ik vanaf nu al mijn embryo’s 5 dagen door laat groeien. Pas dan kan de kwaliteit van de embryo’s worden beoordeelt zegt hij.

Van de 10 terugplaatsingen waren er 2 die 5 dagen oud waren. Daarvan was er maar 1 van goede kwaliteit.
Daarnaast vind ook hij mijn icsi resultaten erg wisselend en vind hij het raar dat ik de hoogste dosis hormonen nodig heb. Ook vind hij mijn cyclus te lang, daarom wil hij mijn hormonen onderzoeken. Ik mocht gelijk bloed achterlaten daar. Een stollingsonderzoek adviseert hij via de huisarts aan te vragen. Hij wil de resultaten even afwachten en ws wil hij mijn baarmoeder van binnen bekijken met een camera en krijg ik scratching waarbij mijn nk-cellen worden onderzocht. Dit is echt alles wat ik op mijn lijstje had staan! Bij de huisarts heb ik het stollingsonderzoek aangevraagd en hij vond dat prima. Er werden 12 buisjes bloed afgenomen en de uitslag was goed.

3 weken later werd ik gebeld door de arts in Duitsland en hij vertelde dat mijn amh waarde heel iets verlaagd is. Dit betekent iets verouderde eierstokken en dus oudere eitjes. Mijn eicelvoorraad zal sneller op zijn waardoor ik vroeger in de overgang kom. Dit vermoedde ik al aangezien mijn oma vroeg in de overgang was. Dit is voor nu niet erg maar wel iets om rekening mee te houden voor later. Daarnaast verklaard dit de wisselende icsi resultaten.

Ik kreeg een week later al de scratching en de hysteroscopie. Dit moet 10 dagen na de eisprong. Omdat mijn cyclus niet zo betrouwbaar is heb ik in mijn kliniek een echo gevraagd. Kon ik gelijk de volgende icsi bespreken die een paar dagen na de scratching al zal starten. De arts in Duitsland vertrouwde op mijn gevoel maar ik niet. En dat was maar goed ook want mijn eisprong was toch echt iets later dan normaal.

De scratching en hysteroscopie moest plaatsvinden onder narcose. Dat was iets waar ik echt tegenop zag. Ik weet niet goed waarom. Ik ben vaker onder narcose geweest en dat was geen probleem. Maar nu ze tussen mijn benen gaan rotzooien wil ik er met mijn kop bij zijn. Maar helaas… Gelukkig viel het erg mee. Het was een korte narcose en alles is goed gegaan. Mijn baarmoeder zag er goed uit. Wel twijfelde de arts of hij genoeg slijmvlies weg heeft kunnen halen voor onderzoek. Ik werd de dag na het onderzoek al ongesteld. 4 dagen eerder dan planning maar dat is vast niet erg. Het prikken voor de vierde icsi kon beginnen!

Op dag 10 van mijn cyclus kreeg ik de eerste echo. Het ging hard en de punctie moest gelijk gepland worden. Ik had 8 mooie follikels en nog veel te grote en te kleine. Ik reageer blijkbaar goed op Menopur.
Alleen… de uitslag van de scratching was nog niet binnen en die had ik wel nodig voor de punctie dag. Ik moest toch weten welke medicatie ik in moet nemen erna. Na 2 telefoontjes naar Duitsland kreeg ik de uitslag. Mijn nk-cellen zijn verhoogd. De waardes moeten tussen de 4 en 300 liggen en mijn waarde is 900. dat is toch een verdriedubbeling. Ze verpleegkundige bracht het erg positief en ik moest zaterdag en woensdag aan een lipid infuus. De maandag daartussen kreeg ik mijn terugplaatsing. Dat klonk goed!

Tot ik op onderzoek uitging. Ik kreeg namelijk erg weinig info dus heb ik op internet gezocht. Er is heel weinig over te vinden en na een zoektocht heb ik 1 vrouw gevonden die dit ook heeft. Zij is niet zo positief over dit infuus, de kansen zijn laag en maar bij een enkele vrouw werkt dit. Daarnaast vond ik dat het infuus eigenlijk een dieetvoeding is. Dit wordt gebruikt bij patiënten die geen voeding via de maag kunnen hebben. Dan wordt dit via de bloedbaan toegediend. Dit blijkt dus niet het wondermiddel te zijn waar ik op hoopte… Eerst was ik blij dat de oorzaak eindelijk gevonden was. Mijn voorgevoel klopte dus. Nu ben ik vooral bang. De kans op een eigen kindje is echt heel klein.

Na nog wat telefoontjes met de verpleegkundigen was ik nog niet veel wijzer. Ik wilde de arts spreken maar die had pas over 2 weken tijd voor een telefonisch consult. Echt heel raar.. De punctie ging goed. Ik had 8 eitjes en er zijn er 4 bevrucht. Zaterdag kreeg ik het eerste infuus. Om 6 uur zaten we in de auto om er om 8 uur te zijn. Voor het infuus werd aangekoppeld moest ik papieren tekenen. Ook kreeg ik fikse waarschuwingen. Ik neem dit vrijwillig, zij zijn niet aansprakelijk, het bedrijf dat het Lipid-infuus maakt ook niet, krijg ik de komende dagen jeuk of wat voor klacht dan ook dan moet ik direct naar het ziekenhuis. Er is dan een kans dat ik in shock raak. Lekker bemoedigend allemaal en vooral erg raar dat ik dat nu pas hoor. Daarnaast kost het 92 euro per keer en dat word niet vergoed omdat het een experimenteel iets is. Gelukkig een bedrag dat te overzien is.

Terwijl het infuus liep werd er om de paar minuten om de hoek gekeken. Ik werd heel nauw in de gaten gehouden. Gelukkig had ik nergens last van. Ook de rest van de dag niet. Al was het moeilijk te bepalen want ik was heel moe en grieperig. Maandag heb ik 2 embryo’s in mijn buik gekregen. Helaas vielen de andere 2 af, ze liepen achter in groei. Deze 2 zijn dus mijn enige kans… Over een paar dagen schrijf ik meer.

Liefs van Nora