Vanmorgen vroeg ben ik wakker geworden door hevige buikkrampen. Een toiletbezoek bevestigde mijn vermoeden 🙁 Ik heb zelfs een pijnstiller genomen (dat doe ik echt zelden!) om toch nog even te kunnen doorslapen. De krampen duren al heel de dag onverminderd voort. Ik ben ook vreselijk misselijk geworden van een licht slaatje als lunch. Dus heb ik maar beslist om vroeg naar huis te gaan en van een verdiende rustige avond te genieten.

Balans: 11 dagen! Op zich fantastisch nieuws gezien mijn doelstelling voor deze cyclus op 10 lag. En vooral omdat ik met Clomid & Pregnyl ook op 11 dagen afklokte, dus record geëvenaard! Ik doe heel erg mijn best om daar blij om te zijn, maar ik kan niet ontkennen dat ik eigenlijk ook weer vooral verdrietig ben. Want op dag 11 begon ik toch echt wel wat hoop te koesteren. Ik verdring gedachtes dat mijn lichaam gewoon niet weet hoe het zwanger moet worden.

Waaraan het juist ligt dat ik 2 dagen op mijn LF gewonnen heb? Ik denk dat de Vitamine C Vitex een handje geholpen heeft. Of misschien komt het wel doordat ik de hele maand april extra vroeg gaan slapen ben? In ieder geval, never change a winning team!

Vrijdagmorgen heb ik een afspraak bij de dokter, voor nog een acupunctuursessie en een evaluatie van mijn behandeling (voeding, supplementen en acupunctuur).

Liefs,
Elle

Sharing is caring!