Na de 3 week wait, zoals ik het aftellen tot aan mijn eisprong vaak noem, zijn de echte wachtweken eindelijk aangebroken. Uiteraard zijn die spannend. Maar ik vind ze niet erg. Ik hou van de gedachte dat het eindelijk misschien wel eens dè ronde kan zijn. Stiekem koester ik die kleine krampjes en steekjes.

Bij mij zijn het de weken tot aan de big O waar ik zenuwachtig van word. Deze cyclus 50 mg Clomid genomen van cd 3 t.e.m. cd 7. Gelukkig zonder enige nevenwerkingen! Eerste echo stond gepland op cd 14. Veel te vroeg natuurlijk, met mijn gemiddelde folliculaire fase van 20 dagen. Dus ging ik naar de afspraak met de verwachting om enkele dagen later terug te moeten gaan. En dan waarschijnlijk nog een derde keer. Groot was dan ook mijn verbazing toen het schermpje ingenomen werd door een joekel van een zwarte vlek: een follikel van 21mm! Geen trigger shot met Pregnyl nodig, want volgens mijn gyn was er een kans dat hij binnen de 36u zijn eitje zou lossen. En ook geen vervolgafspraak voor een opvolgecho vereist. Nu dat was nog eens een onverwachte positieve wending!

24u later: niks, maar geen reden tot zorgen. 2 dagen later: niks, de Pregnyl zou het eitje al losgekregen hebben. 3 dagen later: nog steeds niks?!? 4 dagen later: nog steeds niks, ik begin me zorgen te maken, zou de follikel verdwenen zijn??? 5 dagen later, vandaag en cd 19: eindelijk het type krampen dat ik de laatste maanden rond mijn eisprong voel en aan de kant waar de dominante follikel zat. Hopelijk morgen een temperatuurstijging zodat ik met de Duphaston kan beginnen. Kan het werkelijk nog 5 dagen duren vooraleer een 21 mm tot actie overgaat? En is dat dan een goed teken of niet? Vragen voor een volgende ronde (of hopelijk niet), misschien dan toch maar weer met Pregnyl? Let the 2WW begin!

Liefs,
Elle

Sharing is caring!