07-07-17 is de dag dat wij gaan trouwen. De dag dat wij voor de 2de keer het JA woord zullen geven. We zijn al geregistreerd partners, maar nu hij in Thailand op zijn knieën is gegaan zullen wij dit nog een keer over doen in het bij zijn van onze lieve vrienden en familie. De droom dat ik een prachtige prinsessen jurk zal dragen en dat mijn toekomstige man bij de altaar wacht, het JA woord en het feit dat ik vanaf dat moment zijn vrouw ben, geeft toch wel een heel speciaal gevoel. Samen de taart aansnijden, prachtige foto’s maken van die dag en vooral genieten met een kleine groep lieve mensen die hopelijk leuke  speeches zullen geven en aan het einde van de dag de eerste dans als man en vrouw waarbij daarna de dansvloer is geopend en je deze bijzondere dag kan afsluiten met een feest. Ik ben zo gezegend zo’n lieve man te hebben gevonden waar ik niks liever dan mijn hele leven mee wil delen. Ik heb al lang JA gezegd vanaf het moment dat ik begon aan deze relatie, maar het is toch speciaal om die JA nog eens te bezegelen met ons huwelijk. Het is een dag waar ik heel erg naar uit kijk. Toch is het lastig om een datum te prikken voor een bruiloft als je bezig bent met het traject, omdat je leven toch vrij wel stil staat. Aangezien we nu al een paar jaar bezig zijn en ik nog steeds niet zwanger ben (gebleven), besloten we toch uiteindelijk de datum vast te leggen en wel te zien wat er gebeurd. We hadden wel afgesproken met de locaties dat als ik zwanger zou worden we de datum mochten verplaatsen en we een jaar later zouden gaan trouwen, aangezien we buiten willen trouwen en de kans op mooi weer in Nederland toch het grootste is in de zomer. Want als we gezegend zouden zijn met een klein wondertje in mijn buik, dan willen we zoveel mogelijk genieten van de zwangerschap en elkaar en als de baby er is vooral genieten van het feit dan ons gezin nu helemaal compleet is. Je hoopt tijdens het traject steeds dat je (ruim) voor die datum zwanger zult zijn, maar de datum komt steeds dichterbij. We zitten nu in ons 3de IVF en we hebben nog 2 cryo’s in de vriezer. 1 is 1 dag oud en daarvan hebben we geen idee of die van goeie kwaliteit is en 1 is 5 dagen oud. Helaas ben ik deze maand na een terugplaatsing weer ongesteld en is deze poging weer niet gelukt. We zitten nu iets meer dan 7 maanden voor de bruiloft en wat doe je dan? Alles wat je bedenkt voor de bruiloft is allemaal onder voorbehoudt. Je houdt rekening met het feit dat het niet lukt en dat het wel lukt. De voorbereidingen zijn er wel maar voelen als uitstel, nog steeds in de hop dat het lukt en we toch zwanger zullen worden en het dan gaan verplaatsen. Een bruiloft voorbereiden is leuk, maar ook veel geregel, laat staan als je voor alles een back up plan moet verzinnen. Na dat een terugplaatsing niet is gelukt en je dit weer even een plekje hebt kunnen geven, ga je samen bekijken wanneer de volgende terugplaatsing zal zijn. Maar nu de trouw datum steeds dichterbij komt wordt het plannen van een eventuele zwangerschap wel lastiger. Ik heb namelijk al een jurk en we hebben zo lang gespaard om zo’n groot bedrag bij elkaar te krijgen, dat ik ook helemaal wil genieten van die dag. Na al die ellende wil ik een dag om nooit te vergeten, een dag zonder zorgen, zonder IVF, maar gewoon met de man van mijn dromen en de lieve mensen om ons heen die er altijd voor ons zijn. We hebben gekozen om dit met een klein groepje te delen wat voor ons helemaal perfect voelt zo. Als we een terugplaatsing zouden doen voor de bruiloft en ik wordt zwanger dan ben je misschien die dag kotsmisselijk, heb je pijnlijke borsten of dikke enkels en voeten waardoor je die schoenen niet meer past en pas ik niet meer in mijn droomjurk die al klaar ligt en die dag wil ik daar niet mee bezig zijn. Dus wanneer besluit je dan een volgende terugplaatsing te doen? We hebben van alles overwogen en elke maand bekeken als we dan de terugplaatsing doen hoeveel maanden ben ik dan en pas ik in mijn jurk of niet? ben ik voorbij de eerste 3 maanden en is de kans op misselijkheid en een miskraam minder. Maar stel dat ik zwanger ben en ik krijg vlak voor de bruiloft wel weer een miskraam? dan heb je helemaal geen zin meer in de bruiloft waar je al je hele leven naar uit kijkt. Ik werd gek van al die gedachtes en de gedachtes bleven de hele dag door mijn hoofd heen gaan. Je wil alles van alle kanten bekijken, maar dan moet je een beslissing maken en in dit geval vond ik dit toch wel heel erg lastig. Begrijp me niet verkeerd als ik spontaan zwanger zou worden dan zouden we zo blij zijn en dan maakt het allemaal niks uit. Dan moet het zo zijn en dan koop ik een andere jurk en platte schoenen en dan zal ik ook zeker wel van de bruiloft kunnen genieten en hoe mooi zijn de foto’s dan niet met een bolle buik en dat ik waggelend aan kom lopen naar het altaar en we daar staan om het JA woord aan elkaar te geven met een klein wondertje in mijn buik. Alleen met IVF kun je omdat het gaat om een terugplaatsing wel beslissen wanneer de eventuele zwangerschap zal plaats vinden en dan voelt het voor mij toch iets anders. Om de bruiloft nog een jaar op te schuiven is wel iets waar we heel kort aan gedacht hebben en dan dus eerst  voor het traject te gaan, maar er zit een grote kans in dat het weer niet lukt en dan heb je geen baby en geen bruiloft en dat voelt voor ons ook niet fijn.

Na veel wikken en wegen besloten we een pauze te gaan nemen tot na de honeymoon. Dat is even slikken want dit betekend dat we een pauze nemen van 8 maanden!! Voor het eerst sinds we zijn begonnen met het traject zijn we allebei lichamelijk en geestelijk helemaal op. Dus misschien is het wel een goed idee om een pauze te nemen. Het zal rust geven dat je geen rekening meer hoeft te houden tijdens het plannen van de bruiloft  of ik wel of niet zwanger zal zijn, maar je gewoon weet dat ik niet zwanger zal zijn voor of tijdens de bruiloft. Omdat ik een voor geschiedenis heb met endometriose en we zo’n lange pauze nemen, heb ik besloten om weer een anticonceptie te gaan gebruiken zodat de kans op het terug groeien zo klein mogelijk is.

We gaan nu als eerst even de rust terug vinden in ons leven. Geen terugplaatsing, geen hormonen, geen ziekenhuizen, geen ovulatie testen, geen hoop en teleurstellingen, maar gewoon even rust. Weer even helemaal bij jezelf komen en tot elkaar komen. Want het IVF traject is heel zwaar en hoe langer je bezig bent, hoe zwaarder het wordt. We hebben toen we begonnen aan onze eerste IUI afgesproken dat dit traject nooit ten koste van onze relatie zou mogen gaan en ik denk dat als we nu nog langer door zouden gaan dit wel zou kunnen gebeuren. En hoe graag ik ook een baby wil, die garantie krijg ik niet. Ik heb wel de garantie dat ik de liefste man naast mijn zijde heb en dit wil ik graag zo houden. Dus dit keer kiezen we niet om te vechten voor een wondertje in mijn buik, maar voor het wonder dat wij elkaar gevonden hebben en kiezen we voor onze relatie, maar ook voor ons zelf. We kunnen niet langer vechten, we zijn helemaal leeg. Het idee van rust in ons leven en sex te hebben om de sex en niet om het maken van een baby klinkt heel fijn, maar het voelt ook als zo veel verloren maanden. Toch sta 100% achter de beslissing en voelt het fijn dat we deze beslissing hebben gemaakt. Ik ben trots op ons dat we deze dappere beslissing hebben gemaakt. En dan voelen die 8 maanden opeens niet meer als verloren maanden, maar als maanden die we gaan investering in ons zelf om uit eindelijk weer helemaal klaar te zijn voor onze volgende terugplaatsing.

Liefs,
Mabel

Sharing is caring!