In april van dit jaar heb ik 2 topemmy’s laten terugplaatsen .. Veel hoop.. 2 weken na de terugplaatsing ben ik in elkaar gezakt, vanwege een negatieve zwangerschapstest & negatieve bloedtest die het bevestigde..
Genoeg! dacht ik.. Gedaan met Medisch Centrum Aalter! 3 icsi pogingen, altijd super goede embryo’s, nooit geen cryo en geen zwangerschap, ook al hingen ze mij aan het infuus en pompte ze mij vol met medicatie om te ondersteunen.. Toen de arts gewoon aan icsi 4 wou beginnen zonder 1 onderzoek, zei ik : STOP!

Een week later zaten we nerveus in de auto naar Jette, want daar zou onze droom werkelijkheid worden, daar zouden ze onderzoeken doen. Daar gingen ze ons helpen en zouden we eindelijk ook op die roze wolk mogen zitten binnenkort! Stilletjes durfde ik terug te hopen en te dromen ..

Het eerste gesprek was indrukwekkend, DR Devos, die voor mij zat, gaf een enorm professionele indruk. Een rustige, begrijpende man, die luisterde en ons niet gewoon als “dossier nummero zoveel” aanzag, maar als mens, als koppel. Een paar vragen over de behandeling, ons leven en toen kwam eventjes een koude douche.. “Ik ga jullie doorsturen naar de psycholoog, het leeftijdsverschil en het feit dat mevrouw niet werkt, zijn twijfelpunten of u wel mag starten hier”. Geen probleem, wij staan sterk als koppel, wij staan financieel heel sterk, maak de afspraak maar. Komt wel goed! Had ik geweten wat ons te wachten stond, had ik denk ik gillend zijn ruimte uitgelopen ..

De afspraak bij de psycholoog was nogal, kwetsend, ja, dat is het juiste woord! Kwetsend, vernederend, neerhalend,.. De standaard vragen, wie we zijn, waaruit bestaat onze familie, broers, zussen, ouders, hoe onze band is.. tot daaraan toe.. maar toen kregen we heel andere vragen…..

“Meneer loopt met een kruk, kan hij met zo’n handicap wel voor een kind zorgen?”
“Mevrouw, u werkt niet, wij moeten wel weten of u een kind kan onderhouden”.
“Een kinderkamer hebt u al? Waarom? Wie zegt dat jullie dat ooit nodig hebben?”
“Mevrouw, wij moeten gewoon weten of u wel een kind waard bent..”

Dit zijn enkele van de kwetsende dingen die ik hoorde.. die als messen door mijn hart schoten .. Sinds wanneer kan je niet meer voor een kind zorgen, enkel omdat je met een kruk loopt? Mijn man heeft een zware operatie gehad door een werkongeluk, hij is meer dan een jaar verlamd geweest. Door pure wilskracht, loopt hij terug rond.. Hoezo, is hij dan niet goed genoeg om voor een kind te zorgen? Nee, ik werk inderdaad niet, ik heb geen rijbewijs, ik heb niet de optie om daarvoor te gaan. Ik woon in een boerendorp, waar er amper werk is.. En trouwens, welke werknemer gaat mij aannemen? Met de weet, dat wij in dit traject zitten? Bent u zo iemand? AUB neem contact met mij op!! Want ik wil wel!! Ben al 2 jaar aan het rondhoren, kijken, zoeken en solliciteren….

Ja, wij hebben al een kinderkamer, voor als de jongste telg van goede vrienden komt, moet ik dat ventje dan op een van de hondenkussens te slapen leggen? Ja, wij hebben al kleertjes en spulletjes.. omdat wij met 1 thema willen werken en het moeilijk is daarvan iets te vinden .. Dus wat we vinden haalden we al in huis.. Want voor ons, komt daar ooit wel een wondertje te liggen..

En hoe kan zo iemand op dat half uurtje, bepalen of wij “het wel waard zijn” om een kind te hebben? Bij junkies, verslaafden, mensen die op straat leven, nemen ze toch ook zo geen vragen af? Zijn wij dan minder dan hen? Omdat wij er hulp bij nodig hadden? Zijn wij “het niet waard” omdat ik niet werk? Omdat mijn man met een kruk loopt?

Dat gesprek heeft mij een zware klap gegeven, en ik heb lang getwijfeld of we wel in Jette zouden doorgaan, Dat gesprek was in juni, begin augustus zouden we telefoon krijgen of we toestemming krijgen van de ethische commissie om te starten ..en toen.. kwam gelukkig het verlossende telefoontje…“Mevrouw, u hebt veel te danken aan DR Devos, dankzij hem, mag u gewoon bij ons starten”.

Dus, nu wachten we op mijn regels, en dan.. wil ik rond en gezond met kerst, aan tafel zitten, .. een hoop, die ik al 4 jaar vasthoud …

 

Geschreven door Jasmijn (23), getrouwd, onbegrepen infertiliteit, kinderwens sinds 2012, 3 x ICSI.

Sharing is caring!