Daar zit je dan, trots als een pauw, eindelijk na 9 jaar hard werken, knokken, tranen, testen, eendenbekken etc etc…. Daar zit je dan met je positieve test in je handen.
De wereld is sinds vandaag een stukje mooier. Laten we er voor het gemak deze keer even van uit gaan dat je nog niks dramatisch hebt mee gemaakt op het gebied van zwanger zijn. Zwanger worden praten we dus gewoon maar even niet meer over, want al dat verdriet kan jij je nu vast een stuk minder goed herinneren….

Je gaat glansrijk door de 12 weken heen, af en toe een beetje misselijk, ietwat gevoelige borsten en ja oke je bent wel erg moe. Maar goed als dat alles is dan kom je lachend door deze wonderbaarlijke zwangerschap heen. Dan komt de 20 weken echo je maakt je uiteraard terecht zorgen, elke gezonde moeder zou dat doen. Maar ook de apk keuring van je prachtige kindje wordt zonder problemen afgewikkeld, misschien wist je het al misschien ook niet maar vanaf de 20 weken echo weet je meestal ook of je een jongen of meisje verwacht.

Vanaf een week of 18 zou je je kleine wonder toch wel mogen gaan voelen. Is dit niet zo? Geen zorgen, officieel hoeft dit pas vanaf 28 weken iedere dag te gebeuren. De verloskundige zal je wel vanaf deze tijd gaan vragen of en wat je denkt te voelen. Het kan van alles zijn en vrouwen geven er echt de gekste benamingen aan, hier een paar op een rijtje: borrelende darmen, kriebel of vlinder in de buik voelen, plopjes of geklop van binnen uit zijn de meest voorkomende. Maar dan nu de meest gekke: gevoel hebben van scheetjes in de buik, het gevoel van een trillend spiertje (denk aan een trillend oog), een balletje wat naar buiten wordt gedrukt in de buik en dan de ergste, een vibrator in je buik hebben.

Het moment is daar, je voelt je beebje voor het eerst, wat een bijzonder moment. Je twijfelt uiteraard of dit wel echt jou wondertje was, maar ik kan je vertellen meestal weet je het gewoon als je het denkt te voelen dus geniet van dit bijzondere moment! Voor je het weet is het over of je wordt helemaal kapot geschopt. In mijn geval hield het een week aan. Een week lang mocht ik genieten van een heerlijk schoppend meisje, ja genieten deed ik echt. Ik was officieel in de zevende hemel, maar toen van de ene op de andere dag was het over, niks voelde ik meer. Nou had ik beloofd het niet te hebben over een eventuele voorgeschiedenis dus ik ga proberen hier zo normaal mogelijk mijn gevoel over te omschrijven. Echter weten velen van jullie wel dat wij 9 jaar zijn bezig geweest met onze kinderwens. 2 miskramen waarvan 1 missed abortion na 8 weken….

Dag 1 had ik nog zo iets van ja ik hoef haar niet dagelijks te voelen dus maak ik me maar geen zorgen. De zorgen waren wel degelijk aanwezig maar ik onderdrukte ze door de hele dag bezig te blijven. Dag 2 probeerde ik er zo min mogelijk over na te denken maar aan het einde van de dag toch de verloskundige maar gebeld, zij gaf inderdaad aan dat het heel normaal is voor deze periode omdat ze nu nog veel zwemruimte hebben. Dag 3 probeer je google te vermijden en kom ik tot het geweldige plan een extra echo aan te vragen, de verloskundige gaat hier niet mee akkoord dus regelt deze tante dat toch gewoon zelf. Einde van de week word ik ingepland. Op de dag van de echo besef ik mij dat ik word wakker geschopt door mijn kleine dondersteen, alsof ze het aanvoelt. Ik besluit toch de echo te doen en ga samen met een vriendin. Zodra het apparaat op mijn buik wordt gezet zien we het meteen, madam had zich heerlijk op haar buik gedraaid, met andere woorden we zagen als eerste haar ruggetje. Ze was druk aan het schoppen, dansen, koppeltje duikelen en ga zo maar door. Ik voelde op dat moment al weer helemaal niks meer.
Nee dat klopt ik heb dus een buikligger, die dag door de echo heeft ze zich weer even gedraaid maar inmiddels ligt ze dus weer heerlijk op haar buik te chillen. Zorgen zijn voor niks geweest want dit kan geen kwaad. Het geeft alleen wat meer zorgen voor moeder zelf. Dus lieve vrouwen die zich ernstige zorgen maken over het wel of niet wat voelen, bedenk je wel even dat je net als ik ook gewoon een dwars ui in je buik kan hebben. Bel bij onzekerheid altijd je verloskundige of plan een echo in. Blijf vooral niet lopen met zorgen.

Liefs van Val,
een mama met een buik liggend meisje

Sharing is caring!