Wat als?

Mijn naam is Niky en ik ben 29 jaar oud. Ik werk als logopedist in mijn eigen praktijk en ik blog voor Codegeel. Ik weet sinds 2011 dat ik endometriose heb. Inmiddels ben ik twee keer geopereerd (laparoscopie in combinatie met een reconstructie van de navel). Verder is er “niets met mij aan de hand”, of met mijn partner. Toch zijn mijn man en ik al 4 jaar ongewenst kinderloos. Dat ondanks 6 IUI pogingen. Op dit moment hebben we even rust ingebouwd. Even geen ziekenhuisbezoeken en nare behandelingen. Maar dan bekruipt me steeds een vraag…

Wat als…? Wat als ik geen mama zal worden? Wat moet ik dan? Alsof er een stukje in mij mist als ik geen mama word. Ik werd er onrustig en angstig van. Daarom werd het tijd om deze vraag eens nader te bekijken. Ik ging op onderzoek uit.

Goed, ik heb dus het gevoel dat er een stukje mist. Een gat dat opgevuld wil worden. Ik ben verder hartstikke gelukkig! Heb een lieve man, een fijne baan en veel leuke activiteiten om te doen. Toch is daar dat knagende gevoel. Wat vind ik dan nog meer leuk? Waar kan ik dit gat mee vullen? Natuurlijk besef ik wel dat er niets op de wereld is dat het ouderschap kan vervangen. Of is er iets dat in de buurt komt?

De zoektocht

Ik had heel sterk het gevoel dat ik iets positiefs met mijn ervaringen wil doen. En toen opeens…werd het idee geboren! Ik word coach! Ik ga vrouwen, mannen, stellen coachen die in hetzelfde schuitje zitten als mijn man en ik. Vrouwen met endometriose, vruchtbaarheidsproblemen, problemen op het werk door ziekenhuisbezoeken, dagplanning in verband met vermoeidheid of moeilijkheden in hun relatie. Maar ook voor mannen wil ik hulp bieden. Mannen die naast een vrouw staan met endometriose bijvoorbeeld. Zelfs koppels zullen welkom zijn! Bijvoorbeeld als ze in een fertiliteittraject zitten.

De ideeën bleven maar komen! Wat heb ik namelijk zelf steun en advies gemist. Iemand die je begrijpt en een luisterend oor biedt. Wat hebben we vaak zelf het wiel moeten uitvinden. Zou het niet fantastisch zijn als ik dat als ervaringsdeskundige aan anderen door kan geven?  Een klein steuntje zou voor mij al genoeg zijn geweest. Af en toe kunnen horen dat het normaal is wat we doormaken, dat het er allemaal bij hoort en nee, dat ik niet gek aan het worden ben. Mensen in mijn omgeving begrijpen me niet. En laten we eerlijk zijn, het is ook niet te begrijpen of uit te leggen als je het niet zelf hebt meegemaakt. Hoe fijn is het dan als een professional met eigen ervaring je daarbij kan helpen?

Knoop doorgehakt!

In januari heb ik de knoop doorgehakt en in april ben ik al met de opleiding tot coach begonnen. Een jaar lang elke maand twee dagen weer de schoolbanken in. En wat voelt dat heerlijk! Ik weet zeker dat dit de juiste keuze is geweest ongeacht of er nog kinderen in onze toekomst zullen komen of niet. Ik geniet met volle teugen! Het voelt heel erg goed om iets positiefs te kunnen doen met alle negatieve dingen die we in de afgelopen 4 jaar hebben meegemaakt. Voor mij is het erg belangrijk om te laten zien dat je niet alleen staat in dit moeilijke proces.

Als examen moet ik twee coachingstrajecten succesvol afronden (minimaal 3 gesprekken).  Ik zou graag meteen met de doelgroep willen oefenen waar ik in de toekomst mee wil gaan werken en heb ruimte voor 2 cliënten. Zou je door mij gratis en vrijblijvend gecoacht willen worden op een onderwerp gerelateerd aan vruchtbaarheid, kinderloosheid en/of endometriose? Stuur me dan een e-mail.

 

Geschreven door Niky Geenen-Last

editorial

Sharing is caring!