Vandaag zouden we weten of je bij ons bleef, of je terug op je wolkje ging liggen bij je zusje. Maar niets was minder waar. Het was te mooi om waar te zijn… Jij koos om nog even op je wolkje te slapen en je zusje nog een beetje te knuffelen. Tranen rollen opnieuw over onze wangen, nu weer meer dan anders.

Waarom laat jij toch zo op je wachten? Elke maand de pijn om het besef dat jij nog niet bij ons wilt zijn. Papa is er ook van aangedaan, altijd maar hield papa hem groot en sterk maar zijn hartje brak in duizenden stukken. Ook al ben jij er nog niet, hij kijkt er zo naar uit om jou te ontmoeten en 1001 avonturen zou jij met hem wel beleven!

Weet je lieve schat, hij neemt me soms mee op zijn droomavontuur, van hoe zot hij wel met jou niet zo doen. Hij verteld me ronduit over zijn plannen met jou, als jij er zou zijn… Hij zou alles er zelf aandoen om mama weer de stuipen op het lijf te jagen.

Ons wenskindje zal jij blijven of je nu aanwezig bent of niet.. Wij leven elke dag met het verlangen naar de dag dat we jou hartje voor het eerst zullen horen kloppen, de eerste dag dat je zal duidelijk maken dat je papa wilt horen door te dansen in mijn buik.

Dat wij jou kamer mogen in elkaar puzzelen en de winkel mogen leeg plunderderen. Of jouw kleerkastje mogen vullen. We kijken uit naar de dag dat jij je hoofdje voor het eerst aan de buitenwereld zal tonen, dat je voor het eerst jouw lijfje laat aanraken met de onze, dat we dan kunnen huilen van geluk.

Liefste wenskindje, slaap nu maar verder op je wolkje blijf nog maar even bij je zusje weet dat je welkom bent, en wij leven naar het moment dat jij bij ons bent
We houden nu al zoveel van jou!

Liefs,
mama

 

Geschreven door Lie
24 jaar & Sem (25 jaar), 3 jaar ongewenst kinderloos, onverklaarbaar subfertiliteit, IUI, IVF

Sharing is caring!