Een laparoscopie betekend; in de buik (laparo) kijken (scopie). De operatie word onder narcose gedaan (algehele verdoving). De gynaecoloog maakt meestal een sneetje ongeveer van 1cm in de onderrand van de navel en brengt door dat sneetje een holle naald in de buikholte. Hierdoor word de buik gevuld met koolzuurgas waardoor de buik ‘opgeblazen’ word. Zo komt er ruimte in de buik om de operatie uit te kunnen voeren. Daarna wordt er via het zelfde sneetje een kijkbuis ingebracht. Deze word aangesloten op een videocamera. De baarmoeder, eileiders en eierstokken zijn zo zichtbaar op de monitor. Ook net boven het schaambeen en de zijkanten van de onderbuik worden sneetje gemaakt. Hier worden de instrumenten ingebracht waarmee de operatie word uitgevoerd. Wat ze gaan doen tijdens de operatie is met een elektrische naald in de eierstokken prikken en een klein stroomstootje geven. (10-15x per eierstok). Het resultaat van deze behandeling is dat de androgeenproductie in de eierstokken verminderd. Na de operatie is 50 tot 60 procent kans dat een regelmatige menstruatiecyclus optreed. Dat betekent ook herstel van de kans op een zwangerschap. Als de cyclus niet compleet of slechts tijdelijk herstelt, kan daarna ook de eerdere toegepaste clomid behandeling wel werken.

De operatie is een dagbehandeling. S’ ochtends word ik opgenomen en s’ avonds mag ik weer naar huis (als het allemaal goed is gegaan). Voor de ingreep moet ik nuchter zijn. Dus vanaf middernacht mag ik niet meer eten en drinken. Vlak voor de operatie krijg ik een medicijn waar ik slaperig van wordt. In een bed word ik naar de operatieafdeling gebracht. Via een naald in de arm krijg ik de narcose toegediend. Waardoor ik hopelijk heerlijk ga slapen en helemaal niks mee krijg van de operatie. De operatie duurt ongeveer een half uur tot drie kwartier.

Na de operatie kan ik last hebben van keelpijn door een buisje die in mijn keel word aangebracht om te kunnen beademen. Van de narcose kan ik wat misselijk zijn. Ook kan ik buikpijn en schouderpijn krijgen door de koolzuurgas om mijn buik op te blazen. Van de wondjes zou ik weinig last moeten krijgen en de hechtingen lossen vanzelf op. Het herstellen van de operatie duurt waarschijnlijk een paar dagen tot een week. Na 4 weken krijg ik een bloedtest voor een progesteron bepaling om te kijken of mijn cyclus al op gang is gekomen. Als dit niet gelukt is gaan we het weer proberen met de Clomid. En mocht dat niet lukken dat word het toch de hormooninjecties.

 

Lees hier meer blogs van Daniëlle

Sharing is caring!