Mijn zoontje is via de natuurlijke weg gekomen. Ik stopte met de pil maar werd nooit meer ongesteld, enerzijds lekker makkelijk maar als je een kinderwens hebt niet ideaal. Ik ben een paar keer naar de huisarts geweest en kreeg te horen dat het mogelijk was dat mijn menstruatie zo lang uitbleef. Zelf vond ik het maar vreemd. Na 10 maanden nog een keer naar de arts en gevraagd of ik naar de gynaecoloog mocht en dat was akkoord. Eenmaal daar geweest zag alles er eigenlijk goed uit maar ze vond me veel te zwaar en zei “ga eerst maar afvallen, dan zul je zien dat het verbeterd”. Op dat moment had ik mij net ingeschreven voor een training met als hoofddoel ‘afvallen’ dus zo gezegd zo gedaan. Het woord PCOS heeft ze niet genoemd. Achteraf bleek het wel in mijn dossier te staan maar dat hoorde ik pas afgelopen jaar. De schrik zat er goed in. Maar doordat ik toen ter tijd 17 kg ben afgevallen raakte ik vervolgens binnen 4 maanden zwanger. Alles verliep goed. Ik werd wel verdacht van zwangerschapssuiker maar dit bleek na een test niet zo te zijn. Na 9 maanden ben ik bevallen via uiteindelijk een spoed keizersnede van een gezonde jongen van bijna 9 pond.

In september 2014 kreeg ik definitief de diagnose PCOS via mijn huisarts, nadat ik haar vroeg om hulp om dat een tweede zwangerschap nu wel erg lang op zich liet wachten. Achteraf bleek de PCOS dus al bij de artsen bekend maar tegen mij was het niet verteld. Ik was enorm geschrokken, we wilde graag een tweede kindje en hoe moest dat nu. Tevens vielen er ook veel puzzelstukjes op z’n plek, afvallen is al jaren een drama, last van overbeharing, wisselende stemming, haaruitval, last van m’n huid etc. Ineens had het een naam.

Ik ging op Internet zoeken wat het allemaal inhield en wat er aan te doen was maar ook op Facebook en daar vond ik eigenlijk niet wat ik zocht. Er zijn wel wat pagina’s met informatie maar ik vond geen pagina waar ik lekker m’n ei kwijt kon bij mensen met dezelfde problemen. Dus ik dacht ik begin mijn pagina zelf in de hoop andere ook steun en een luisterend oor te bieden, maar dus ook om zelf m’n verhaal kwijt te kunnen wanneer ik daar behoefte aan had. En eerst dacht ik “dit wordt niks, want ja in je eentje op zo’n pagina schiet ook niet op” maar langzamerhand begonnen meiden de pagina te vinden. Ik mocht op verschillende pagina’s mijn pagina delen en langzaamaan kwamen er leden bij. Om iedereen snel toe te laten en om eventuele problemen te onderscheppen leek het mij handig om een beheerder toe te voegen zodat we het samen konden doen. Ik leerde haar kennen via een andere pagina waar we elkaar regelmatig tegenkwamen. Ik vroeg of ze het leuk zou vinden met mij het beheer van PCOS groep NL te doen en dit was eigenlijk meteen akkoord en voelde goed!

Samen staan we ervoor om de pagina liefdevol te houden met veel steun naar elkaar en tips. Er is veel onderling respect en dat vinden we vooral belangrijk. Het is al vervelend genoeg dat we er mee te maken hebben. Het is fijn als we zien hoeveel reacties er komen op vragen of bepaalde berichten. Persoonlijk ben ik er enorm blij mee en ik hoop dat de pagina nog voor vele andere een plek is waar ze hun hart kunnen luchten en vrij en anoniem kunnen praten. Het kan ook zeker geen kwaad dat er meer bekend word over PCOS en wat het met je doet. Zelf slik ik nu bijna een jaar Clomid om maandelijks mijn eisprong te hebben en het is allemaal geen pretje. Maar het is voor een goed doel. En op moeilijke dagen is het heerlijk om even je verhaal kwijt te kunnen bij lotgenoten.

Voor een ieder met PCOS, schroom niet en meld je aan!

Eveline

Klik hier als je je wilt aansluiten bij deze facebookgroep

Sharing is caring!