Als een klein meisje die met een euro in de hand, verrukt van euforie in een snoepwinkel staat, sta ik de horlepiep te dansen bij het zien van die mooie rode druppels.

Die mooie rode druppels betekenen dat ik weer mag beginnen. ICSI it is this time! Na Nederland verlaten te hebben om onze heil te zoeken bij onze oosterburen, pak ik driftig de telefoon om de eerste afspraak in te plannen voor de follikelmeting. Met een licht Duits accent word de telefoon opgenomen. Aangezien mijn Duits in mijne kopfe beter klinkt dan dat het eruit komt, ben ik blij dat ze Nederlandse is. Alles staat genoteerd en ze wenst me succes. Ik sluit af met Filen dank Fraulein! Ik hoor haar grinniken voor dat ze de telefoon ophangt.

Bij het starten voel ik me een beetje junkie.. Snuiven en prikken deze keer. De dagen vliegen voorbij en voor ik het weet zit ik op cyclus dag 8… tijd voor de meting. Waar mijn rechter eierstok altijd achter bleef, zitten daar maar liefst nu twee mooie follikels. Mijn linker heeft er 1. Best trots op het resultaat plannen we de tweede meting en de punctie al in. Ga namelijk als een Lambourgini op de Duitse autobahn zo hard. Dan is het daar. Punctiedag!!

Na een ritje over de grens, komen we aan. We worden in een wachtkamer gezet. Mijn partner wordt eerst opgehaald en ik weet exact wat hij moet doen. Ik fluister hem nog wat semi sexy woorden in en hop weg is ie. Ik word opgehaald door de anesthesist en hobbel als een licht neurotische duif achter hem aan. De anesthesist begint op zijn Duits tegen me te kletsen. Zoals ik al zei klinkt het in mijn hoofd beter..en zoek naar de juiste woorden. Gelukkig vraagt de beste man of ik liever engels spreek. “Yes gerne”, antwoord ik met een mix van Duits en Engels. Na het infuus te hebben geplaatst zegt de beste man op zn Nederlands.. Slaap lekker.. Voor ik hem kon bedanken was ik al foetsie.

Geen idee waar ik ben, hoe ik daar kom en wat er allemaal is gebeurd. Word ik wakker door een stem die op ferme toon zegt; “Fraulein, ademen bitte!”, “In..Ous In-Ous”.
Ik zie mijn partner en barst in huilen uit. De spanning, floep weg want nu ik weer bij de pinken kom weet ik weer waar ik ben en wat er is gedaan.

Opbrengst: 1 heel mooi ei! Dokter is toevrieden… ik ook! Nu duimpjes draaien dat de magie zijn werk doet en dit mooie gouden ei en het dappere zaadje uit groeit tot een mooie emmy en dan weer zich zelf evolueert tot een mooie mensje!

Liefs Syl,
38 jaar, onverklaarbaar verminderd vruchtbaar, Low-responder, ICSI,

Sharing is caring!