Zo.. wat een spannend weekend heb ik gehad. Vrouwendingen enzo… Zo graag ongesteld willen worden en dan komt het maar niet. Door alle onzekerheid zelf een zwangerschapstest gedaan die natuurlijk negatief was. Góh Nienke, wat had je anders gedacht?

Gisteravond was ik blij want ik dacht echt ongesteld te zijn geworden. Yes, morgen echo!! Wat klinkt dat gek hè? Een vrouw die zo blij is ongesteld te zijn. Helaas toen ik vanmorgen wakker werd was alles zo wit en fris als babybilletjes en was ik dus niet ongesteld, vals alarm ofzo. Met lood in mijn schoenen naar mijn werk gegaan. Ik had er natuurlijk flink de balen van. Ik moest tot 11.00 uur werken en zou dan om 11.15 moeten melden voor de echo. Ik hoopte stiekem dat het toch gewoon door zou gaan. Ben nog even naar het toilet gegaan zodat ik het gezellige gebeuren daar beneden nog even kon opfrissen. Gister naar de winkel een pakje intieme verfrissingsdoekjes gekocht. Ach, €3.99 voor 15 kleine vochtige papieren doekjes. Geen geld?! De boel was daar beneden in ieder geval fris en fruitig en ik stond netjes om 11.15 uur aan de balie om me te melden. Met nog 4 mensen achter me was ik aan de beurt en vertelde de receptioniste dat ik voor een uitgangsecho kwam, maar nog niet echt ongesteld ben. De vrouw vroeg me een aantal vragen en zei uiteindelijk dat ik maar gewoon in de wachtkamer moest gaan zitten en ik zo opgehaald zou worden. Om 11.25 kwam de echografiste (heet dat zo?) me ophalen en mocht ik mee naar binnen. Daar mag je je jas, tas, en onderkleding even ophangen en wegleggen, zei de vrouw. Er was een gordijntje, wat volgens mij een soort omkleedhokje voor moest stellen. Maar om dat nou zelf dicht te doen voelde ook weer zo preuts. Gelukkig ben ik zo preuts al wat, maar ik liet toch het gordijntje open. Terwijl de vrouw begon over het mooie weer, stond ik daar mezelf van mijn onderkleding te ontdoen. Die vrouw is dit gewend, ze ziet niets anders dan de hele dag vagina’s en blote billen. Mijn schaamte was al snel weg en ik mocht gaan liggen op het met papier bedekte bed. Het leek wel zo’n rol met tekenpapier voor kleine kinderen. Toen zag ik de “staaf” waar ze de inwendige echo mee ging maken. Jeetje, wat een gevaarte! Nou, 30 centimeter was hij zeker. En dan zeggen ze dat zo’n echo pijnloos is?! We zullen zien. De vrouw deed een soort condoom om het ding en ik moest hardop lachen. Nienke, doe eens niet zo stom, dacht ik bij mezelf. Gaat daar gewoon een echt condoom omheen?, vroeg ik ook nog aan de vrouw. Haha. Ja, dat is makkelijker schoonmaken zei ze. Nadat ze er een flinke dot glijmiddel op had gedaan begon het feest. Uiteindelijk deed het inderdaad niet echt pijn. Eerst liet ze mijn baarmoeder zien. Grappig om dat zo te zien. Het slijmvlies is mooi dik opgebouwd zei ze, zit netjes tegen elkaar aan en is zo’n 7 mm dik. Geen cystes, geen vleesbomen. Mooie baarmoeder heb je, zei de vrouw.. Alsof het een heel normaal compliment is om aan iemand te geven. Net zoiets als: wat een leuke schoenen! Of: wat zit je haar leuk vandaag. Mooie baarmoeder? Dat hoor je ik niet dagelijks. Zou wat zijn ook. Sta je bij de Albert Heijn in de rij, krijg je ineens een complimentje… Mooie baarmoeder mevrouw! En wat een mooi dik baarmoederslijmvlies heeft u! Toen ging ze naar de rechter eierstok. Ok, Toen voelde het alsof ze mijn eierstok in mn oren wilde duwen. Wat een naar gevoel. Niet echt pijnlijk, maar een hele gekke zware druk in je buik. Toen ik net thuis kwam had ik nog steeds enorme buikpijn dus het was toch allemaal niet zo pijnloos als ze me hadden verteld van tevoren, maar we gaan er niet dood van. Lekker een middagje filmpjes kijken en in de bank liggen. De follikels waren heel mooi te zien. Ze telde er ongeveer 17. Links aangekomen waren het er wat minder, ongeveer 10 stuks. Dus aan de hand van deze echo kan ik afleiden dat er geen belemmering is voor het starten van de hormonen en doorgaan voor de ICSI? Nee hoor, zei de vrouw. Alles ziet er netjes en normaal uit. Mooi!! Dat wilde ik horen. Alle zorgen en stress van afgelopen tijd vielen van me af. Morgen worden we besproken tijdens de zogenaamde B-bespreking. Dat is een wekelijkse bespreking tussen gynaecologen waarbij ze patiënten bespreken. Hier bespreken ze wat de plannen zijn voor de patiënten en bekijken ze resultaten van echo’s en bloedonderzoeken. Maandag de 14e hebben we de beleidsafspraak en horen we wanneer we mogen starten met hormonen. Waarschijnlijk mogen we deze maand gelijk beginnen. Ik zal volgende week prikinstructies krijgen en de hele apotheek aan naalden, flesjes en potjes meekrijgen. Ik ben niet zo’n fan van naalden dus ik ben best zenuwachtig voor de prikinstructies. Het doet geen pijn hoor, zeggen ze altijd. Maar het zit gewoon tussen mijn oren. Als ik een naald zie dan draait mijn maag zich al om. Maar voor dit goede doel heb ik alles over. Al zit ik bij de eerste injectie waarschijnlijk een uur met trillende handen naar die naald te staren die bijna mijn buik ingaat. En met 6 kleuren str*nt in mijn broek.

Maar goed..

Als ik mezelf tijdens een praatje over het weer kan uitkleden voor een wildvreemde, dan moet dit ook te doorstaan zijn. Er komen vast nog meer dingen, die nog enger zijn ook. Over 1 à 2 maanden verwacht ik de follikelpunctie en dan is het dus een combinatie van die echostaaf in je onderste gebeuren én een naald tegelijk waarmee ze je follikels aanprikken. Één kleine troost. De echografiste vertelde me vanmorgen dat ze voor de punctie je vagina van binnen verdoven met een paar injecties. Wat een feest!

Ik wens jullie allemaal een fijne dag. Geniet ervan en probeer ook af en toe wat van het mooie en lekkere zonnetje mee te pikken. Wat zeg ik nu? Ik lig zelf in de bank met alle rolluiken omlaag zodat de warmte buiten blijft. Ik ga nog even een serie kijken op Netflix en daarna lekker in de tuin zitten. Lekker in die mooie, warme zon waar ik zo gek op ben.

Liefs,

Nienke

 

Nienke heeft ook een eigen site!

Sharing is caring!