‘Mama, ik moet altijd alleen spelen’. Maxim moest zich gisteren even zelfstandig bezighouden, terwijl Jan en ik de gordijnen aan het raam hingen. Mijn hart brak.

Tijdens de grote vakantie zat Maxim alleen in het midden op de trampoline in de tuin stilletjes te kijken naar de spelende broertjes van de buren. Mijn hart brak.

Nadat Maxim met de kindjes van mijn zus had gespeeld, kwamen we thuis en vroeg hij ‘mama, ik wil ook een zusje’. Mijn hart brak.

Uiteindelijk beslist Moeder Natuur of Maxim enig kind blijft, als ik ze tegenkwam zou ik haar toch eens goed mijn gedacht zeggen. Mijn schuldgevoel dat ik geen broer of zus aan Maxim kan geven en een 2de kindje aan Jan, speelt me parten. Misschien zou Maxim wel gelukkiger zijn als hij niet alleen was. Of misschien beseft hij het niet, omdat hij het nooit anders heeft gekend. Zelf heb ik een hele goede band met mijn zus. Mijn grootste wens is dat Maxim dit ook heeft met een broer of zus. Als ik eraan denk dat de weg naar deze wens zo moeilijk is, dan breekt mijn hart.

 

Lees hier verder over Ellen.

Sharing is caring!