December 2015 – De afspraak bij de gynaecoloog was in de laatste week voor de kerstvakantie. Niet de meest relaxte tijd, omdat het op mijn werk dan enorm druk is! Gelukkig konden we aan het begin van de avond terecht, zodat ik mijn werk nog niet in hoefde te lichten over onze kinderwens. Inmiddels hadden we wel al onze directe familie ingelicht over onze plannen en vooral hoe het niet lukte. Een beetje steun konden we wel gebruiken! Maar mijn werk inlichten was nog een stap te ver. Dat zou ik wel doen als ik precies zou weten welk pad we zouden gaan volgen. Het nadeel van een afspraak aan het begin van de avond is dat je je er de hele dag druk over kan lopen maken. De spanning steeg behoorlijk!

Daar zaten we weer, in de wachtkamer van het ziekenhuis. Ik weet niet eens meer of we lang moesten wachten of niet, een soort blur van de spanning denk ik. Maar ik weet wel nog heel goed het gesprek bij de gynaecoloog. Het ging eigenlijk meteen over hoe nu verder. IUI, IVF, ICSI en onbegrepen infertiliteit waren wel de termen die over tafel vlogen. De gynaecoloog vertelde ons dat het er bij ons sprake is van onbegrepen infertiliteit met de neiging naar een mannelijk (androgeen) probleem. In principe valt alles binnen de marges en is er klinisch gezien dus geen probleem, maar Felix zit dan wel aan de ondergrens. Toen kwamen alle vruchtbaarheidsbehandelingen kort aan bod en legde de gynaecoloog uit dat wij op dit moment de beste kans zouden hebben met IUI (intra-uteriene inseminatie). Dat houdt in dat de vrouw wordt geïnsemineerd met opgewerkt zaad van de man en dat de bevruchting verder natuurlijk plaats moet vinden. De slagingskans van deze vruchtbaarheidsbehandeling is 50% na zes rondes. Best veel!

In mijn volgende bericht vertel ik over ons IUI schema en hoe snel het na het gesprek met de gynaecoloog allemaal ging.

Liefs,

Maaike

 

Lees hier meer over Maaike

Sharing is caring!