Maart/april 2016 – Afgelopen zaterdag de inseminatie gehad en dan is het gewoon weer wachten…

Zaterdagochtend stond de inseminatie gepland. Kwart voor 10 moest Felix zijn potje inleveren en dan zou rond 11.00 uur de inseminatie zijn. ’s Morgens weer het verhaal om dat potje gevuld te krijgen. Hoe laat moet er begonnen worden om op tijd in de auto te zitten en weer op tijd in het ziekenhuis te zijn? Elke keer toch een gereken :). Gelukkig was de inseminatie op zaterdag en valt de drukte in het verkeer mee. We waren keurig om half 10 al in het ziekenhuis. Achter de balie stond een broeder die nog niet zo goed wist wat hij moest doen. Hij zei: ‘Oh ja, dat moet ik nog wel invullen. Dat was ik de vorige keer vergeten!’ Vol vertrouwen gingen we dus weg…………….. Om de gedachten te verzetten gingen we even naar het strand en daar een kop koffie en thee drinken. Heerlijk even gewandeld met het mooie weer! Om kwart voor elf waren we terug in het ziekenhuis. De gynaecoloog was nog met een operatie bezig, dus dat was even wachten. Dan komt stiekem toch het gevoel van of het zaad dan nog wel goed is en hoe lang is het wachten dan… Het wachten viel uiteindelijk mee. Toen de gynaecoloog uit de operatie kwam, was het zaad nog niet klaar. Verder ging de inseminatie helemaal prima!

In de loop van de middag begon mijn buikpijn weer opzetten. Vorige ronde had ik nergens last van, maar dit herkende ik nog wel van ronde 2. Natuurlijk gewoon de hele middag bezig geweest met boodschapjes en al van dat. Einde van de middag was ik behoorlijk gevloerd en kwam ik niet meer van de bank af van de moeheid. Mijn buik bleef maar zeuren. 1e Paasdag hebben we heerlijk een pyjamadag gehouden :). Lekker relaxen, het was toch slecht weer. Aan het einde van de dag voelde ik mij wel wat beter en 2e Paasdag ging het eigenlijk wel weer goed. Gelukkig!

Toen kwam dinsdag… Zo ongeveer in de middag begon ik te merken dat mijn lijf best wat vocht aan het vasthouden was. Mijn buik was aan het opzetten en mijn benen ook. Mijn benen voelde aan alsof ik de marathon had gelopen, spierpijnachtig gevoel. Mijn spijkerbroek deed pijn in mijn buik. Dit gevoel is tot op dit moment nog steeds aanwezig. Niet leuk! Het voelt alsof ik olifantenpootjes heb en een bolle buik. Afgelopen woensdag kreeg ik er ook nog hoofdpijn bij en kon ik eigenlijk niets meer. Die hoofdpijn is gelukkig ook weer weggegaan.

Zo is het wachten op ongesteld of niet helemaal niet leuk en duurt het eigenlijk heel lang. Nog één week te gaan…

Liefs,

Maaike

Sharing is caring!