Hallo lezers!

We hebben jullie even in spanning gehouden over het resultaat van de eicelpunctie. Dr. Vedat vertelde ons dat de punctie goed gegaan was en dat er 7 eicellen geoogst waren. 1 daarvan was echter erg klein en was daardoor waarschijnlijk niet geschikt. Dus het kwam erop neer dat we er net zoals de vorige keer weer 6 in totaal hadden. Dat viel niet tegen, maar ook niet echt mee. Al met al geen beter resultaat dan eerder, ondanks de hogere dosis en bijwerkingen. Maar omdat het er initieel niet zo goed uit had gezien, waren we er heel blij mee! Hopelijk zouden ze deze keer alle 6 succesvol bevrucht worden, maar dat kregen we pas de volgende dag te horen. Nu was het nog wachten totdat Annet zich weer sterk genoeg voelde, zodat we weer konden terugkeren naar ons hotel. Annet had deze keer wel best wat last van (minimaal) bloedverlies, waar Dr. Vedat nog even naar heeft gekeken. Hij zei dat dit geen kwaad kon, zolang het maar steeds minder zou worden in de komende dagen. Toen Annet zich weer de oude voelde, tekenden we als laatste nog het formulier van de embryo-overplaatsing. Het formulier zelf stelde eigenlijk weinig voor. Waarschijnlijk had Team Miracle deze zelf in elkaar gezet. “Moest dat nu zo lang duren?” Het was nu vrijdag en aanstaande woensdag (dag 5 van de embryo’s) zou de terugplaatsing gaan plaatsvinden. “Hopelijk kunnen ze het maandag of dinsdag dan nog regelen…” Ongeveer 2 uurtjes na de punctie gingen we weer naar het hotel. Eenmaal daar terug ging Annet op bed liggen, want ze had best last van haar buik en nog steeds iets bloedverlies. ‘s Avonds voelde ze zich weer iets beter en hebben we nog een taartje gegeten in een leuk koffietentje tegenover het hotel om het kleine succes alvast te vieren.

In de vroege ochtend die daarop volgde (dag 7) was het alweer tijd voor Annet en haar vriendin Els om naar huis te gaan. Annet had nog steeds best last van een pijnlijke buik, terwijl ze dit de vorige keer amper had gehad. Oorspronkelijk hadden we natuurlijk ook gedacht dat ze nog een dag na de eicelpunctie goed kon uitrusten, maar doordat de punctie met een dag was uitgesteld, moest ze nu dus meteen de volgende dag naar huis. We vonden het best vervelend voor haar en je voelt je dan ook een beetje schuldig over datgene wat ze allemaal voor ons moet ondergaan… In de loop van de ochtend, toen de meiden dus al waren vertrokken en met het vliegtuig opgestegen, kregen we een bericht van Nicole in de groepsapp met het nieuws dat slechts 4 van de 6 eicellen bevrucht waren… Ze had eraan toegevoegd dat ze dit geen slechte start vond en dat ze de komende 5 dagen met rust gelaten zouden worden om verder te gaan groeien. Hoe kon ze dit geen slechte start vinden?! In onze ogen was dit juist wel een slechte start, want de vorige keer waren 5 van de 6 eicellen bevrucht en we hoopten nu juist op 6 van de 6! Dit voelde wel echt even als een domper. De vorige keer waren er namelijk ook nog eens 2 embryo’s in de loop van de 5 dagen groei afgevallen, waardoor we er uiteindelijk 3 (van de 5) over hadden. Wanneer je bedenkt dat het er nu weer rond de 2 zouden zijn die kunnen afvallen, misschien zelfs 3 of 4, dan zouden we misschien maar 1 (of geen) embryo overhouden… Het maakte ons erg onzeker en we gingen direct verschillende scenario’s schetsen om te zien of we er iets mee konden doen. Allereerst waren we ook nieuwsgierig wat überhaupt eigenlijk de kansen zijn op een succesvolle bevruchting bij IMSI. Hierbij vonden we literatuur dat dit rond de 60-70% ligt. Dus eigenlijk kwam ons resultaat van deze keer daar erg mee overeen en was onze verwachting van 100% bevruchting niet realistisch geweest. Eigenlijk weer een voorbeeld van iets waar de kliniek en Team Miracle meer mee kunnen doen in het kader van voorlichting over een IVF-traject. Als je een realistische verwachting hebt, ervaar je dingen ook anders. Toen we in de literatuur aan het zoeken waren, zagen we ook cijfers over de kans van slagen bij dag 3 versus dag 5 embryo transfers. Behalve een embryo transfer op dag 5, is het namelijk ook mogelijk om ervoor te kiezen een embryo al terug te plaatsen bij dag 3 van de groei, dus eerder. We lazen dat zo’n dag 3 embryo transfer meestal de voorkeur heeft boven een dag 5 embryo transfer, wanneer er maar weinig embryo’s zijn om mee te beginnen (bij bevruchting). De ratio hierachter is dat je de embryo’s zo snel mogelijk (dag 3) in de baarmoeder plaatst aangezien dit de beste omgeving is om te groeien en ontwikkelen (dus nog beter dan een incubator in een IVF-laboratorium). Daarentegen, als er veel eicellen/embryo’s zijn om mee te beginnen, kun je langer wachten met de transfer en op dag 5 de beste embryo’s kiezen. Deze “survival of the fittest” van 5 dagen selecteert de sterkste embryo’s, waardoor de kans per teruggeplaatste embryo op een zwangerschap hoger is. Dit was bij ons dus niet echt meer het geval dit keer, met onze start van 4 bevruchte eicellen. En we snapten er eigenlijk ook niets van dat dit niet richting ons was gecommuniceerd vanuit Team Miracle. We besloten daarom Dr. Vedat zelf eens te bellen om met hem te overleggen, we waren benieuwd hoe hij hierover dacht. Gelukkig was hij bereid om met ons te overleggen op deze zaterdag. Hij zei inderdaad dat het beter was om een dag 3 terugplaatsing uit te voeren, dit was ook zijn eerste idee toen hij hoorde over ons aantal bevruchte eicellen. Het zou ook volgens hem niet slim zijn om tot dag 5 te wachten, omdat je dan de kans loopt dat je überhaupt geen embryo’s meer over hebt. Een dag 3 plaatsing zou dus in ons huidige geval het beste uitpakken. Deze nieuwe veranderingen deden ons hoofd tollen. We communiceerden naar Team Miracle (via de groepsapp) dat we voor een dag 3 terugplaatsing op maandag wilden gaan en dat we dan dus ook de ingevroren embryo uit het Kolan ziekenhuis nodig zouden hadden als back-up, stel dat we uit de huidige poging geen of niet genoeg embryo’s zouden hebben. Nicole antwoordde dat ze ging kijken wat ze kon doen, maar hier hoorden we de rest van de dag niets meer over. We werden steeds zenuwachtiger, want ja, het was al over 2 dagen en de overplaatsing van de ingevroren embryo zou nog helemaal in gang moeten worden gezet. We eisten een gesprek met de manager/eigenaar van Team Miracle, genaamd Umit, om de situatie te bespreken. 

Daarover de volgende keer meer…

Lees de blogs van WENSVADERS (Milan & Pieter) op www.wensvadersnederland.nl.

Sharing is caring!