Doodziek ben ik er van. Kijk ik in de spiegel, ja hoor daar zijn we weer. Gigantische vlek van de ene kant tot aan de andere kant van mijn gezicht. Ongeveer 10 x 2,5 cm. Dankjewel Utrogestan, dat je even laat weten dat jij het was die mij 10 jaar lang geteisterd heeft en hoe lang blijf je dit keer? Al die tijd heb ik niet geweten welke van de 10 soorten hormonen die ik gebruikte mij deze bijwerking bezorgde, maar nu weet ik het wel. Utrogestan dus.

Voor wie het niet weet… Utrogestan zijn vaginale bolletjes die je vanaf de terugplaatsing gebruikt om je baarmoederslijmvlies te optimaliseren en ik moest ze dan tot en met de 12e week van de zwangerschap gebruiken. Van de 6 pogingen heb ik dat maar 1 x gehaald. En wat een rottroep is het.

Ten eerste is het lastig in te brengen want de bolletjes zijn onwijs klein, ze glippen alle kanten op. Ten tweede kreeg ik er dus zwangerschapsmasker van, wat wel leuk is als je zwanger bent maar niet als het je niet helpt zwanger te worden. Ten derde schuimt het je flamoesje uit. Ten vierde kreeg ik er jeuk van. Op de vijfde plaats depressieve buien. En tot slot op de zesde plaats, pijn in mijn baarmoeder en schede. O nee, droogte die mag op nummer 7. Die vergeet ik omdat die er voor de variatie bijgekomen is.

Dus lieve mensen, nog maar eens de 2 meest ontactische opmerkingen onder de aandacht; Loslaten en er niet mee bezig zijn……… “Waarom denken sommige toch dat je “het” kan “loslaten” of “Er niet zo mee bezig zijn” ?” Denk je dat jij dat zou kunnen, als je slechts één van deze bijwerkingen hebt? Vergeet niet dat dit maar enkele bijwerkingen zijn die ik noem, van slechts één middel en vergeet ook niet dat mocht een dame, die in behandeling is zich onredelijk gedragen dit één van de redenen kan zijn. Ze heeft namelijk een zwaar geïrriteerd flamoesje!

Ik probeer zonder behandeling zwanger te worden maar gebruik ter ondersteuning Utrogestan wat ik van een aantal lieve dames toegestuurd heb gekregen. Via de normale weg is het middel niet verkrijgbaar voor mij. Maar weet je wat? Ik heb me bedacht. Het is me het niet meer waard. Ik heb een zoon en het was een hel om hem te krijgen. Moedwillig een tweede hel in, I don’t think so.

Het klinkt misschien overdreven, maar alle bijwerkingen behalve die zwangerschapsmasker en depressies kon ik aan. Die eerste ging echt ten koste van mijn zelfvertrouwen, niet alleen vanwege het aangezicht maar ook omdat het elke keer een klap in je gezicht is om jezelf in de spiegel te zien met een kwaal die alleen zwangeren horen te hebben. Ook nu ben ik niet zwanger, het is hier een bloedbad. Er zit echt wel een tijdslimiet aan dat je jezelf wijs kan maken dat het het allemaal waard is. Voor mij is die tijd nu aangekomen. Mocht ik zwanger worden dan zal dat zonder Utrogestan gebeuren, hier ga ik niet mee door.

Er zullen best een boel dames nu knipperen met hun oogjes aangezien ik niet het type ben dat snel ‘opgeeft’, maar enough is enough. Lieve meiden, wie heeft Utrogestan nodig? Het is allemaal ongeopend en houdbaar tot en met ver in 2017.

Tot slot, de dermatoloog wilde mij een middel voorschrijven wat niet te combineren is met een zwangerschapswens en waarvan niet bekend was hoe snel het zou verdwijnen, maarrrr daar heb ik iets op gevonden!
Ik smeer nu een kleine week om de dag een masker van koudgeslingerde biologische honing op mijn gezicht en het is bijna verdwenen…

Liefs,

Melany alias “hormonster-in-rehab”

Sharing is caring!