Mijn naam is Frieda, ik was 45 jaar toen ik mijn enige en eerste kind kreeg. Wij hadden een kinderwens maar het was geen allesoverheersende wens. We leefden een prima leven. Allebei een leuke baan, mooi huis, leuke vrienden en bezigheden. Jammer dat er geen kind kwam, we legden ons er bij neer.

Van beroep ben ik stewardess en ik vloog de hele wereld over, mijn man vloog natuurlijk vaak mee tegen mooie tarieven. We zagen de hele wereld. Om mij heen werden er wel vrouwen zwanger maar omdat wij ons erbij neer hadden gelegd, had ik geen last van jalouzie of iets dergelijks. We gingen gewoon verder met ons leven.

Op mijn werk werd ik veel geconfronteerd met het feit dat  het niet altijd even makkelijk was om zwanger te worden, stewardessen leven natuurlijk een zeer onregelmatig leven en zelf kreeg ik er op een gegeven moment ook een burn-out van maar door die leefstijl waren er dus best veel collegae die met vruchtbaarheidsproblemen kampten. Soms werkte ik er wel met 2 of 3 die aan de hormonen zaten, dat was niet altijd even leuk.

De hormonen zorgden ervoor dat ze in heksen veranderde, er iets van zeggen was natuurlijk geen optie! Door deze ervaring besloot ik dat ik geen hormonen of behandelingen zou doen. Dat wilde ik mezelf en mijn omgeving niet aandoen. Ik heb het er nog wel eens over gehad met een collega en ze wist niet dat het zo erg was, er is nooit ruzie over geweest maar ik had haar man niet willen wezen zullen we maar zeggen! Goed, voor ons was het duidelijk; er kwam een kind of het kwam niet. Het kind kwam dus wel en we schrokken ons een hoedje want we hadden er helemaal niet op gerekend. Ik was gestopt met mijn werk als stewardess en toen ik weer opgekrabbeld was bleek ik zwanger te zijn op 45-jarige leeftijd. Wat een verrassing!

Wanneer je op die leeftijd zwanger wordt, word je nauwlettend in de gaten gehouden. Iedere 2 weken had ik een echo, wat eigenlijk niet nodig was want ik voelde me prima! Ons kind is nu 9 jaar en kwam met een keizersnede ter wereld. Onze zoon is kerngezond en wij zijn zielsgelukkig dat het er toch van gekomen is maar we weten ook dat we heel goed hadden kunnen leven zonder kinderen.

Liefs,

Frieda, 53 jaar, stewardess, 40+ moeder van 1 zoon