Dag 13 van prikken. Bleghhhh moet het? Ja het moet! Waarom heeft hij het koud en ik bloedheet? Zet die kachel uit man. Voelt alsof ik stik…. staat er ergens iets open? Ja het raam. Waarom? Doe dicht! Ik heb koude voeten en dat wil ik niet. Shit hij heeft nachtdienst en is er dus vanavond. Ik wil huilen en snauwen. Gewoon huilen en snauwen door de hormonen. Hij snapt het niet. Ik voel me schuldig. Is er een ander slachtoffer? Tv , zap , zap zwanger en heroïne smokkelen. Ophangen die griet! Ik ga ontspannende muziek luisteren dat werkt vast! Koptelefoon zoeken, laat maar!

Hormoonmonsters, ze zijn los. Het rationele wint het nog net of net niet afhankelijk aan wie je het vraagt ! Zolang ik maar niet aan morgen denk. Werk en nog een prik. Nog een en nog een.
Minimaal tot vrijdag. Mijn gedachten blijven binnen hangen. Binnen ,binnen. Naar buiten toe heeft toch geen effect. Ja een enkeling snapt het, begrijpt het. Die mensen heb ik om me heen. Echt fijn! Maar ondanks dat opgesloten in jezelf. Prik prik hormoon hormoon. Mijn hoofd neemt een loopje. Denken aan de eerste echo durf ik niet. Vrijdag pas. Nog 5 dagen spuiten. 5! Ik zit al opgesloten. Moe zo moe!

Ik huil en krabbel naar boven. Dit zijn de Hormoonmonsters! Dit ben ik niet. Moet er even door. Nog even! Aftellen tot een onbekende dag. Diepe zucht. Ik ben er echt nog wel! Ik lach het weg en zet het weg. Nog maar een paar dagen. Ik kan dit!! Ik “wil” dit! Ik lach en ik huil. Ik val en sta op. En vecht maar door al ben ik moe.

Vrijdag de eerste echo. Zit je er bij mijn kleine wonder?

Hormoonmonsters ga weg!

Ik ben sterker dan jullie !

En ik win dit, als ik alle demonen heb verslagen en kan slapen.
Slapen!

 

Liefs,
Ursula
(39) getrouwd met Martin (41), kinderwens sinds 2013, iui, ivf onbegrepen verminderd vruchtbaar, hondje, yoga, administratief medewerker.

Sharing is caring!