“Het probleem zit tussen je oren”…was het besluit van de gynaecoloog

“De dokter heeft gezegd dat het in mijn hoofd zit dat ik niet zwanger word”. Met deze aanmelding komt Kaat bij mij op intake. Kaat is 36 jaar. Zij en haar man Kris proberen al 12 jaar zwanger te worden. Hun lange medische traject is een jaar geleden geëindigd met de woorden dat ze uitbehandeld waren en dat de enige reden waarom ze nog steeds kinderloos zijn, niet lichamelijk is. De harde woorden van de gynaecoloog laten haar niet los.

Kaat en Kris zijn al 15 jaar samen. Ze wonen in een prachtig huis en zijn allebei heel tevreden in hun job. Na haar werk doet Kaat graag aan sport en volgt ze allerlei workshops. Twee tot drie keer per jaar gaat het koppel op reis naar het buitenland. Kaat schetst een rooskleurig beeld van haar leven. Het enige wat ontbreekt is een baby…

Tijdens de eerste sessie komt haar man Kris mee. Zijn grootste droom is een eigen gezin. Hij is opgegroeid in een warm nest met 2 broers en 1 zus. Kaat zit er heel stilletjes bij.
Als ik naar hun relatie peil, vertelt Kris dat Kaat emotioneel afstandelijk is en zich weinig voor hem openstelt. Ze doet zich graag sterker voor dan ze is. Wil hij over dingen praten dan wimpelt ze hem af of loopt zelfs gewoon weg. Ze heeft ook minder behoefte aan affectie en lichamelijk contact dan hij. Hij lijdt eronder dat ze hem steeds op veilige afstand houdt.

De volgende sessie komt Kaat alleen. Over haar kindertijd vertelt ze dat haar ouders een eigen zaak hadden en lange uren maakten, ook in het weekend. Na school moesten zij en haar oudere zus alleen spelen en huiswerk maken terwijl mama en papa beneden in de winkel waren. Warmte en affectie heeft ze maar weinig ervaren. Over gevoelens werd niet gepraat.

Dit verhaal bevestigt mijn vermoeden. Kaat heeft een vermijdende hechtingsstijl. Onze hechtingsstijl is de basis hoe we met anderen omgaan en de manier waarop we intimiteit ervaren en beleven. Onze hechting wordt geprogrammeerd in ons onderbewustzijn als we nog baby zijn door de band met onze belangrijkste zorgfiguren. De ouders van Kaat waren emotioneel niet beschikbaar voor haar doordat ze zoveel werkten. Als kind ervaarde ze weinig persoonlijke aandacht, affectie en liefde. Ze heeft geleerd dat ze alleen op zichzelf kan vertrouwen.

Vermijders hebben altijd een vluchtroute klaar. Bij kinderen kan je echter niet wegvluchten. Er is geen nooduitgang. Kaat ziet in wat de dokter bedoelde met “het zit in je hoofd”. Voor het eerst kan ze toegeven dat ze zich eigenlijk afvraagt of ze wel een kind wil. Ze heeft hier nooit iets over gezegd tegen Kris. Het idee van een baby die volledig afhankelijk is van haar, jaagt haar schrik aan. En ze is bang voor de “gouden kooi” als er kinderen zullen zijn. Ze is op haar autonomie en vrijheid gesteld.

Kaat begrijpt en ziet in dat haar hechtingsstijl oude strategieën zijn die werkten om als kind met haar gezinssituatie om te gaan maar dat deze haar nu niet meer dienen en haar zelfs blokkeren in zowel de relatie met haar man als in het krijgen van kinderen. Samen werken we een actieplan uit.

Kris heeft een veilige hechtingsstijl. Hij geeft haar het goede voorbeeld hoe ze meer intimiteit en verbondenheid kan toelaten. Hij weet een veilige en geborgen basis in de relatie te brengen die Kaat rust en vertrouwen geven. Ze wordt zich bewust van haar oude gedragspatronen en leert deze bij zichzelf herkennen. Ze gaat aan de slag met een emotiedagboek waarin ze elke dag opschrijft hoe ze zich voelt bij een bepaalde gebeurtenis. Hierdoor krijgt ze inzicht in haar eigen emoties en gevoelens, leert ze deze benoemen en communiceren naar Kris toe. Door authentieke en verbindende communicatie leert Kaat om haar behoeften met haar man te delen in plaats van weg te lopen. Ze leert verbinding aangaan en intimiteit toelaten.

Na 5 maanden in het coachingtraject is Kaat zwanger. Doordat ze heeft geleerd om haar gevoelens en behoeften met Kris te bespreken, hebben ze afspraken gemaakt die haar geruststellen dat ze haar autonomie en haar passies niet hoeft op te geven. We blijven samen verder werken aan het creëren van een meer veilige hechtingsstijl zodat ze deze kan gaan doorgeven aan haar baby.

Het verhaal van Kaat is een mooi voorbeeld van hoe het onderbewustzijn ons soms tegenhoudt om te realiseren wat we willen. In verhouding tot ons lichaam is onze menselijke geest veel belangrijker en krachtiger. Ons lichaam is enkel een instrument van onze geest en voert uitsluitend uit wat de geest beveelt. Wil je hier meer over weten? Kijk dan eens op mijn website of stuur me vrijblijvend een mailtje . Ik beantwoord van harte al je vragen.

Warme groeten,

Sylvia

2016 Sylvia logo - print rgb                                                                                            editorial

Sharing is caring!