Mies is vandaag maar es gaan bellen met de Raad voor de Kinderbescherming. We hebben immers nog niets vernomen op de brief die we aangetekend hadden verstuurd. Het nummer was maar niet te bereiken in Rotterdam…..sterker nog; de verbinding werd steeds verbroken.
“Ja….dus ik dacht; nou, dan bel ik het landelijke nummer in Utrecht wel even”, zei Mies.
Een vrouw die daar zijn telefoontje aannam vond het maar vreemd en zou zelf het nummer ook even bellen en hem dan doorzetten. Na ruim vijf minuten werd wederom de verbinding verbroken……… “Dan maar een mail.”, had Mies bedacht:

“Goedendag Mevrouw……
Wilde vandaag contact opnemen, maar de gehele telefoonverbinding voor de Raad ligt eruit in Rotterdam?
Hij gaat wel over maar dan hoor je een bandje: “dit nummer is niet…..” en dan wordt de verbinding verbroken,nog geprobeerd via t landelijk nummer doorverbonden te worden maar tevergeefs.
Vroegen ons af of u onze aangetekende stukken heeft ontvangen?
En wanneer de vervolgstappen ondernomen gaan worden in ons traject?
Met vriendelijke groet
M de Doelder en E Molenaar
Horen graag van u terug.”

Maar nee…..ook hier hebben we geen reactie op ontvangen.
Zelfs geen ontvangstbevestiging!

Hmm…….jammerlijk…..we gaan hen tóch hard nodig hebben…….

 

Lees hier meer blogs van Michel

Sharing is caring!