Lieve lezers…

Jullie hebben al een tijdje niks van mij gehoord, het was de afgelopen periode lastig om de juiste woorden te vinden om weer een blog te schrijven. Ik heb de afgelopen maanden veel nagedacht, veel verdriet gehad, maar ik wist na een poos dat ik niet moest opgeven. Ja, dit is de laatste ”vergoede” behandeling helaas. Nee, niet helaas voor die verschrikkelijke naalden en die verschrikkelijke punctie. Maar wel helaas dat deze deur bijna dicht en we hadden gehoopt… dat het toch allemaal even anders zou gaan.

Maar hoofd omhoog we zijn er nog niet de deur is nog open. Ik heb de afgelopen periode weer hormonen moeten spuiten en heb er weer een punctie op zitten. Dit keer had ik mijn punctie onder narcose omdat de vorige punctie niet pijnloos is verlopen. De punctie ging goed, ik heb niks gevoeld. De arts zei dat ik heel snel weg was. Dit keer hebben ze 15 eicellen aangeprikt, dus behoorlijk veel! Ze gaan dan gelijk kijken hoeveel er bruikbaar zijn om te bevruchten. Uiteindelijk zijn er 11 bevrucht. Nou dit was een goede oogst. Nu was het afwachten hoeveel gezonde eicellen er dit keer bij zouden zitten omdat de vorige keren zoals sommige lezers misschien weten er maar steeds 1 gezonde was. Maar hou je vast jaja..

Wil je de rest lezen van m’n blog ga dan naar de volgende link….

http://www.mamaplaats.nl/blog/is-dit-het-eindedoet-dat-de-deur-dicht

Sharing is caring!