Mijn naam is Sem en ik ben 22 jaar oud. Mijn situatie dwingt mij de kinderwens op een andere manier te benaderen dan de meeste mensen. Hierover ga ik met ingang van vandaag bloggen bij Kinderwensbloggers.

Zou ik mijn kind datgene kunnen bieden wat hij of zij nodig heeft als vader? En wat houdt die vaderrol nu precies in? Zullen de keuzes die ik nu op tweeëntwintig jarige leeftijd maak ten goede komen voor de toekomst van mijn kind? Dat zijn enkele vragen die regelmatig door mijn hoofd spoken. Toen ik nog niet precies wist wie ik was, had ik het idee dat het allemaal op traditionele wijze zou gaan. “Ik zou trouwen met een man en later zouden we samen kinderen krijgen”. Dat was immers hoe het hoorde in mijn ogen, tot ik ouder werd en me realiseerde dat dit niet het pad zou gaan zijn die ik zou gaan bewandelen.

Als puber had ik al vrij vroeg verzonnen welke naam ik mijn kind zou geven. Ik vertelde dit aan mijn moeder en daarbij de opmerking; “maar als ik geen kinderen krijg van mezelf, wil ik graag een kindje adopteren”. Of ik me toen al realiserende dat ik zelf nooit kinderen zou kunnen krijgen omdat ik Transgender ben????? Ik weet het niet zeker maar volgens mij wist onbewust dat mijn weg naar het krijgen van kinderen waarschijnlijk iets anders zou verlopen.

Op een bepaald moment besloot ik dat ik me er toch echt eens in moest gaan verdiepen, welke opties heb ik? Want ik moest immers beslissingen maken over een aantal zaken voor ik mijn diagnostische fase (de fase waar ingenderdysforie word gediagnosticeerd ) in zou gaan in het Vumc in Amsterdam. “Wilde ik extra hormonen slikken om mijn eicellen te laten invriezen?” “Mijn kind zelf dragen?” Mijn eierstokken laten invriezen?” “Of ga ik voor adoptie?” Ik kocht het boek “Roze ouders” geschreven door Rita Buiting R. Buiting. Een boek dat informatief bijdraagt aan de mogelijkheden die er zijn voor Roze ouders. Dit heeft me behoorlijk wat kennis bijgebracht, maar ook moest ik het boek zo nu en dan even wegleggen, want de mogelijkheden waren erg mooi maar anderzijds soms ook best confronterend.

Inmiddels heb ik gezien het feit dat ik binnenkort zal starten met mijn medische behandeling aan het Vumc in Amsterdam een aantal van de mogelijkheden tot mijn kinderwens uitgesloten. Welke mogelijkheid het wel gaat worden? Het klinkt waarschijnlijk niet heel spannend om te eindigen met dat ik dit op dit moment nog niet weet. Dit is namelijk afhankelijk van verschillende factoren, zal ik over enige tijd samen zijn met een partner? En hoe is mijn huidige situatie op dat moment? Op dit moment geniet ik van de mensen om me heen en kijk ik uit naar mijn proces van een eventueel toekomstige vaderschap!

Liefs,

Sem

Meer informatie over genderdysforie vind je hier.

Sharing is caring!