Als wij volop in de MMM zaten rond de feestdagen dan was het zwaar om geconfronteerd te worden met familiegezelligheid. En dus vertrokken wij met dat soort dagen (of bijv. verjaardagen) vaak naar een zonnig oord of een “onverwacht” weekendje weg, zogenaamd omdat het kon. Want ja, dat uitleggen aan iedereen is nogal lastig en hoeft ook niet (altijd) als je daar geen zin in hebt.

Toch moet je uitkijken dat je je niet te veel onttrekt aan alles wat maar met kinderen te maken heeft want er aan ontkomen lukt toch niet altijd. En dat deden we ook niet maar weg kunnen als het je naar de keel grijpt, geeft je het gevoel dat je er even niet bij stil hoeft te staan.

December is zo een maand waarin je nog meer dan anders geconfronteerd wordt met wat jij niet hebt en waaraan jij niet mee kan doen op de manier zoals je dat graag zou willen. In je gedachte zie je alleen maar gelukkige gezinnen en ongeduldige kinderhandjes cadeautjes openen, een kerstboom optuigen. Jezelf terugtrekken en niet meedoen is voor sommige een optie omdat het moeilijk is connectie te vinden als je ‘niet kan meedoen”. Want ja, ze praten natuurlijk over de kinderen, kleinkinderen, wel of niet naar de peuterspeelzaal bla bla. Dan is het gauw gedaan met je feeststemming. Kerstkriebels slaan ineens om in kerststress.

Behalve op vakantie gaan kun je ook besluiten je te omgeven met lotgenoten dan hoef je dus niets uitleggen, kun je je laten gaan omdat zij dat begrijpen en je niets kwalijk zullen nemen. Zij zitten immers in hetzelfde schuitje en zijn ook ‘buitenstaanders’. Let wel: het moet niet! Je kunt gewoon meedoen als je dat wel aan kan en je kan ook lekker in de zon gaan liggen, zoals wij deden. Maar denk je dat je het fijn zou vinden om je dit jaar eens met gelijkgestemden te vermaken dan vind je ze op internet, facebook en twitter.

Hier vind je meer je links naar lotgenotengroepen.

 

Sharing is caring!