Ergens in het lab. In het UMC Utrecht, liggen nu 2 eicellen en miljoenen zaadjes. De bedoeling is dat 2 zaadjes de eicellen lief gaan vinden. Zoals papa en mama elkaar zo lief vinden. 2 cellen, 2 zaadjes in een woelig gevecht. Papa en mama in een woelig gevecht. Tegen alles waar we geen controle over hebben. Vind elkaar, omhels elkaar en smelt ineen. Net als papa en mama. Wees sterk, vecht, knok en besluit bij elkaar te blijven. Wordt een geheel.

Zo ver weg en ook zo dichtbij. Zo onnatuurlijk maar zo zoals het moet zijn.
In onze gedachte ben of zijn jullie er al. Stronteigewijs wat logisch is in deze combi. Jullie besloten al niet mee te springen in mijn eisprong. Bleven liever nog even bij mama. Vanochtend bruusk weggezogen. Maar voor maar even.

Lieve kleine wonders, vind elkaar, vecht en wees eigenwijs. Dan kom ik jullie dinsdag halen. Mijn buik is warm, mijn baarmoeder beschut. Zoveel liefde nog te geven. Daar in dat koude lab. Speel jullie spel. Maar als het speelkwartier over is en het fluitje heeft gefloten: kom maar naar huis😊

 

Geschreven door Usula
(39) getrouwd met Martin (41), kinderwens sinds 2013, iui, ivf onbegrepen verminderd vruchtbaar, hondje, yoga, administratief medewerker.

Sharing is caring!