Op 8 februari hadden we eindelijk onze 8 weken echo. De weken ervoor leken een eeuwigheid te duren. Mijn lichaam schreeuwde naar me dat ik echt zwanger ben. Gevoelige borsten, die elke dag voller worden en al een cupmaat meer vullen. Misselijkheid, soms een hele dag lang. Ik ontdekte dat food aversions als gevolg van zwangerschapshormonen echt bestaan! Kleine krampjes herinneren me eraan dat mijn baarmoeder groeit. We vertelden het alvast aan onze families, waar we steevast op tranen en knuffels onthaald werden. Als ik 1 gevoel van die onvergetelijke momenten overhoud, is het wel dat geluk groeit als je het kan delen. 
En toch… Toch voelde het nog zo onwezenlijk. Die bezorgdheid maakt ongetwijfeld deel uit van het aanstaand moederschap. Maar ik kan me toch niet van de indruk ontdoen dat onze vruchtbaarheidsstruggles de angst hebben aangewakkerd. Na 2 jaar maand na maand opnieuw teleurgesteld te zijn in mijn lichaam, moet ik nog leren de knop volledig om te draaien en voluit vertrouwen te hebben. Die eerste keer beebjes harstlagje zien en horen, was een stevige oppepper! Aan 184 slagjes per minuut leek het wel alsof zijn/haar hartje een galopperend paard in zich herbergt. Zo’n magisch moment! Sindsdien klopt mijn hartje ook een beetje sneller. En draait het melodietje van “My heart is beating like a jungle drum” grijs in mijn hoofd

Helemaal zorgeloos ben ik niet. De echo toont dat beebje nog niet volledig ingenesteld is. Het zou ook om een klein bloedzakje (subchoriaal hematoom) kunnen gaan. Voorlopig is het klein en het zit ver van waar de placenta zich gaat ontwikkelen, dus op een strategisch minder gevaarlijke plaats. Bloeden doet het niet, een beetje voorzichtigheid is wel aangewezen, maar verplichte rust is voorlopig niet nodig. De progesteronsupplementen zouden in ieder geval ook moeten helpen bij de innesteling.
Toch moet ik wel stilletjesaan de 180° omwenteling maken. De schaarste in kinderopvang in Brussel laat me weinig aanpassingstijd. Van opzoekingen over vruchtbaarheidsbehandelingen naar het zoeken van een kinderdagverblijf in slechts een paar weken tijd, pure gymnastiek om de geest soepel te houden.
Op naar onze afspraak voor de eerste trimester genetische screening op 13 maart…

Liefs,
Elle

Sharing is caring!