Mijn wachtweken van de verse terugplaatsing zijn slopend. Op donderdag is de officiële testdag maar op zondag doe ik alvast een vroegtest. Helaas is die negatief. Ook wel een beetje te verwachten natuurlijk als je 4 dagen te vroeg test. Maandag had ik iets bruine troep in mijn onderbroek. Dit heb ik altijd voor ik ongesteld wordt. Ik ga er dus vanuit dat het voorbij is. Dinsdag doe ik toch nog een test, één dag voor de menstruatiedag. Gewoon om bevestiging te krijgen. Ik test liever negatief dan dat ik in onzekerheid zit. Ook deze test is negatief.  Deze knalde er wel even flink in. Het ging ook te goed afgelopen weken. Alles zat mee en de artsen gingen mee in al mijn wensen.

Ik besluit te stoppen met de Utrogestan bollen. Ik heb teveel last van bijwerkingen en ik ben toch niet zwanger.
Woensdag ben ik nog niet ongesteld maar dat wordt ws tegengehouden door die bollen. Morgen zal het wel doorbreken. Ik besluit elke dag te testen tot ik ongesteld wordt. Op donderdag, de officiële testdag, is de test weer negatief. Alleen erg raar dat het bruinverlies is gestopt en plaatsmaakt voor waterdunne afscheiding. Ik voel het er zo uitlopen. Het is net alsof ik urineverlies heb… Ook heb ik veel behoefte aan eten.

Vrijdagochtend word ik 4 uur al wakker omdat ik moet plassen. Direct maar testen, dan kan ik daarna rustig verder slapen zonder die onzekerheid. Na heel vaak kijken zie ik een heel licht tweede streepje verschijnen. Het is zo licht dat ik het alleen zie ik het volle licht. Maar een streepje is een streepje… Slapen lukt me niet meer. Ik lig met een grijns in bed en knuffel mijn hondje extra vaak. Hij snapt er niks van. Ik heb even op google gekeken hoe laat er een drogist open is en ik sta half 9 bij de drogist binnen voor een clear blue test. Deze test neemt de tijd om mij het resultaat te laten zien maar uiteindelijk staat er toch echt 1-2 weken zwanger op het scherm! Ik ben echt dolblij, 25 november 2016 word ik mama!

Ik ga snel naar mijn afspraak bij de Osteopaat, bel de kliniek voor een afspraak voor een eerste echo, trek mijn shirt aan waarmee ik een zwangerschapsaankondiging wil doen (shirt waar baby uit gluurt) en race dan naar mama.
Samen hebben we wat tranen laten rollen. Het is zo ongelofelijk. Op de officiële testdag was er nog geen streepje en nu wel. Ook zei mijn hele lichaam dat ik niet zwanger was. Ik bel papa op zijn werk, ga langs een aantal goede vrienden en collega’s, vertel het mijn zusje als ze terug komt van school en mijn zwager als hij binnenkomt. Daarna naar 2 vriendinnen en als laatste naar mijn broer als hij terug is van het werk. Mijn moeder, zusje en een vriendin hadden al een cadeautje klaarliggen voor het moment dat ik met goed nieuws zou komen. Echt te lief! Ik leg alles in een mand en kijk er regelmatig even naar. Er zit een babypakje van mijzelf bij en een omslagdoek waar we alle 3 in gelegen hebben, die heeft mama zelf gemaakt. Het is echt een rare dag. Mijn gezicht doet pijn van al het grijnzen en mijn ogen pijn van alle tranen. Tranen van blijdschap natuurlijk.

Voor ik ga slapen zeg ik mijn kleine frups slaap lekker en ik slaap als een blok, zo moe van alle emoties van de dag. Zaterdag app en ik de laatste vrienden het goede nieuws. Ik stuur ze een foto van mij in het baby-gluur-shirt en de clear blue zwangerschapstest. Ik krijg erg lieve reacties en telefoontjes.
Op internet meld ik me aan voor moeder voor moeders. Dankzij hun is deze frups er namelijk gekomen. Die Pregnyl injectie die ze maken van urine van zwangere vrouwen heb ik elke maand nodig gehad dus ik plas graag in een fles van de zesde tot zestiende week!

Ik heb al heel veel babyspullen in huis. Veel gekregen en een enkel ding zelf gekocht. Van bedje en kinderwagen tot kleertjes. Die kleertjes zoek ik alvast uit en leg ze op maat in de kast. Belachelijk vroeg, ik weet het! Maar het voelt zo fijn om er mee bezig te zijn. Ik heb elke dag veel honger, de waterdunne afscheiding blijft en af en toe heb ik wat buikpijn. Die honger is zondag ineens over. Gelukkig maar want als ik zo doorga met eten dan ben ik 50 kilo zwaarder na de bevalling. Op woensdag ben ik nieuwsgierig of dat lichte streepje van de action test nu wel knalt. Ik plas in een potje en doe de test. Na een minuut verschijnt er geen tweede streepje… nou ja zeg.. Ik heb vanaf het begin geen enkele twijfel gehad maar ben nu wel een beetje bang. Ik heb gelukkig nog een clear blue liggen en hou die in het potje. Na lang wachten verschijnt daar de tekst 2-3 weken zwanger. Gelukkig! Kleine frups zit nog veilig in mijn buik. Er zit dus toch verschil in een test van 75 cent en 9 euro 😉

Ik ga naar de natuurwinkel om een vegetarische multivitamine te halen. Ik word netjes geholpen en ga naar huis met een dure pot. Eenmaal thuis kijk ik goed op de verpakking en zie ik dat er vis inzit. Nou ja zeg… Ik heb het uitgebreid gehad over omega 3 op zeewierbasis ipv vis en nu krijg ik dit aangesmeerd. Een vriendin komt later op de dag bij me en ze bied aan de pot te ruilen voor me. Zij weet namelijk welke ik wel moet hebben. Het zwanger zijn voelt steeds echter. Ik betrap mezelf er heel vaak op dat ik mijn hand op mijn onderbuik heb liggen. Het voel zo goed en ik kan niet wachten tot ik en bollende buik krijg. Een bollende buik van het kindje bedoel ik dan en niet die bolling die ik nu heb van teveel chocola 😉

 

Geschreven door Nora, alleenstaand, 28 jaar, eicellen gedoneerd, gebruik makend van een donor, 8x IUI, 3x ICSI, 1 vroege miskraam, nu onderzoeken in Duitsland voor ik start met ICSI4, lange en onregelmatige cyclus, geen verklaring voor de onvervulde kinderwens tot nu toe. Werkzaam in de gehandicaptenzorg en volop aan het genieten van alle kleintjes om me heen.

Sharing is caring!