Omdat ik inmiddels al een halfjaar bij de gynaecoloog loop en dus al een half jaar bezig ben om zwanger te raken leek het me wel leuk om nog even te vertellen wat er tot nu toe allemaal al is gebeurd. Ik ben een jaar geleden gestopt met de pil. Gewoon meer omdat ik dat niet meer wilde. Ik had best wel last van acne en ik dacht misschien als ik stop met de pil dan wordt het iets minder. Kinderen wilden we wel maar ik ben nog vrij jong dus ik heb zeker geen haast. Ik geloofde ook niet dat ik al snel zwanger zou raken. Dat was gewoon een gevoel dat ik toen al had. Maar mocht ik wel zwanger raken dat was het ook zeker wel welkom. We hebben allebei gewoon een baan en we hebben de ruimte thuis. Dus waarom ook niet. Maar na 2 maanden bedacht ik me ineens dat ik nog steeds niet ongesteld was geworden. Ik zal toch niet nu al zwanger zijn?

Ik heb toen een zwangerschapstest gedaan maar die was negatief. Een week later had ik nog een test gedaan maar die was ook negatief. Ik heb nog een maand gewacht en weer werd ik niet ongesteld. Toen heb ik op internet gekeken wat het zou kunnen zijn. Ik las toen ergens dat als je met de pil stopt, je lichaam even de tijd nodig heeft om het uit zichzelf te regelen. Omdat als je de pil slikt, de pil je menstruatie regelt. Na 4 maanden was ik nog steeds niet ongesteld geworden. Toen ben ik naar de huisarts gegaan. Ik vertrouwde het toch niet helemaal. De dokter vroeg of ik een SOA kon hebben maar omdat ik gewoon een vaste relatie heb was dat wel het laatste waar ik aan dacht. Hij vroeg ook of ik zwanger kon zijn. Ik zei dat dat wel kon maar mijn zwangerschapstesten waren negatief. Ik heb daar toen nog een zwangerschapstest gedaan en ook die was negatief. Ik moest van hem nog maar even afwachten.

Na een maand ben ik weer terug gegaan. Ik kreeg toen een verwijsbrief voor de gynaecoloog. Heb toen gelijk een afspraak gemaakt. Bij de gynaecoloog kreeg ik een bloedtest en ze heeft een echo gemaakt. Op de echo was te zien dat er allemaal vochtblaasjes in mijn eierstokken zaken wat kon duiden op PCOS. De uitslag van de bloedtest zou ik bij de volgende afspraak krijgen. Na 2 weken moest ik terug komen. En wat de gynaecoloog al vermoeden bleek ook zo te zijn. Ik heb PCOS. Ze vroeg of we een kinderwens hadden. En ik zei dat we die wel hadden maar het geen haast had. Toch zijn we maar gelijk stappen gaan ondernemen. Ik dacht bij mezelf, wat nou als ik over 5 jaar pas ga beginnen aan kinderen en het duurt dan nog een paar jaar voordat het een keer raak is. Terwijl het nu ook zeker wel welkom is.

Ik kreeg Duphaston voorgeschreven wat er voor moet zorgen dat ik ongesteld werd. Die moest ik 10 dagen lang slikken en dan zou ik na een paar dagen ongesteld worden. Op de 5e dag van mijn menstruatie moest ik Clomid 50mg slikken. Dat zijn hormonen die er dan voor moet zorgen dat ik een eisprong kreeg waardoor ik vruchtbaar zou zijn. De Duphaston werkte en ik werd ongesteld. Ik begon op de 5e dag van mijn menstruatie met de Clomid 50mg 5 dagen lang. Ik had er gelukkig geen bijwerkingen van. Vaak komt voor dat vrouwen er humeurig van worden of misselijk. Ik moest elke ochtend vanaf het begin van mijn menstruatie mijn tempratuur meten en bijhouden in een tabel. Als ik een eisprong zou hebben dan zou mijn temperatuur ongeveer in de 2e week van mijn menstruatie ineens omhoog schieten (boven de 37 graden). Ik zag al via de tabel dat mijn temperatuur niet omhoog was gegaan. Op dag 21 moest ik bloedprikken om te kijken of ik een eisprong had gehad. Maar dit bleek dus inderdaad niet zo te zijn. Ik moest weer terug komen bij de gynaecoloog. Ze zei dat ik gewoon pech had. Maar ik kon het gewoon nog een keer proberen maar dan een dubbele dosis Clomid (100mg). Ik deed die maand weer precies het zelfde en ook nu bleek het weer niet geholpen te hebben. Weer had ik pech. En ook na de hoogste dosis (Clomid 150mg) bleek het niet te werken. Omdat ik ineens heel erg bezig ben met het zwanger worden was de teleurstelling toch wel erg groot dat het niet werkte. Ineens wil ik niks liever dan zwanger worden.

Vandaag ben ik weer naar de gynaecoloog geweest. Om te kijken hoe nu verder. Hormoonpillen had dus geen zin dus moesten we gaan kijken wat de volgende stap zou zijn. Er waren 2 opties; een operatie of hormoonprikjes. Hormoonprikjes moet je zelf toedienen en moet onder controle bij het ziekenhuis. Je moet dus een paar keer per week naar het ziekenhuis om via een echo en bloedprikken de eitjes in de gaten te houden. En dit zou ik dan net zo lang moeten doen tot ik zwanger ben. En de operatie is eenmalig en na de operatie zou ik of uit mezelf een eisprong kunnen krijgen of het moet lukken met de Clomid die ik al geprobeerd had. Ik heb gekozen voor de operatie. Het is een kijkoperatie en ik hoef er maar een week van bij te komen. Dus voor mij klonk dit iets beter dan mezelf elke dag prikken. Lukt het niet met de operatie dan kan ik altijd nog de hormoonprikjes proberen. 25 april heb ik een afspraak met de anesthesist. Dus ergens in mei zal de operatie plaatsvinden. Ik zal volgende week een artikel schrijven over de operatie. Ik hou jullie op de hoogte!

 

Lees hier meer blogs van Daniëlle

Sharing is caring!