Het spuiten van hormonen zou ik zelf gaan doen, want m’n vriend is geen held met naalden. Ik heb er geen problemen mee dus het spuiten ging me goed af. Ook deze behandelingen vlogen er doorheen. Af en toe vroeg ik of bepaalde klachten kwaad konden, zoals de menstruatiekrampen die ik de 1e en 2e dag vaak had. De vrouwelijke arts vroeg door en zei dat het klonk als endometriose. Ze zou me doorsturen naar de arts die dit kon onderzoeken. Een paar dagen later lag ik in de stoel voor het onderzoek. Er werd niks gezien en gezien m’n klachten zou het mee vallen daar binnen. Hij vertelde me dat ze eventueel wel een kijkoperatie konden doen om te kijken of ik endometriose heb, maar hij zei nog duidelijk dat dit niet de reden is waarom zwanger worden niet lukt. Dus we besloten het nog maar even aan te zien. Als de arts niks ziet en het niet de reden is dan laten we het maar even zo. Een kijkoperatie is ook niet niks en daarnaast als zzp’er lag ik er dan ook even uit. Dus we gingen maar door.

Voor we het wisten zaten we al aan de 6e IUI behandeling. Helaas altijd zonder resultaat. Het viel me op dat mijn menstruatie krampen steeds pijnlijker werden en bij elke menstruatie na een mislukte IUI, moest ik flink wat Ibuprofen slikken om de pijn te verminderen. Voorheen ging dan altijd de pijn weg, maar ik merkte dat de pijn er gewoon doorheen kwam. Ik had vooral pijn tijdens mijn 1e en 2e dag van de menstruatie en dan vooral met het naar de wc gaan. Ik heb een moeilijke stoelgang maar op een een of andere manier stimuleerde mijn menstruatie mijn stoelgang en zat ik juist die dag 2 of 3 keer op de wc. Ik beet Door de pijn heen en deed zo in totaal 9x IUI tot ik niet meer kon. Die dag dat ik ongesteld werd deed op een gegeven moment zo zeer dat de pijn gewoon door 800mg Ibuprofen heen kwam en ik met tranen van pijn op de wc zat. Net of iemand me met een mes van binnen zat te snijden. Dat was zo pijnlijk en voor mij de druppel. Ik dacht ik stop er mee! Als zwanger worden zo moet, dan hoeft het van mij niet meer. Geef mij maar weer de pil zodat de pijn weg is dacht ik.

Maar ik had natuurlijk nog de optie om een kijkoperatie te laten doen. Iets moet er gewoon niet goed zijn daarbinnen dacht ik. Die pijn kan niet normaal zijn. Gelukkig werd ik ingepland voor een kijkoperatie na mijn telefoontje en dat ik zo niet door wilde gaan. Twee weken later lag ik op de operatie tafel. Achteraf best lang, want ze zijn er 2 uur mee bezig geweest. De uitslag; endometriose graad 2. En gelijk zei deze arts erachter aan ; dit zal waarschijnlijk ook de reden zijn geweest waarom zwanger worden niet gelukt is en kun je beter gelijk doorgaan naar IVF. Graad 2 was gelukkig niet de ernstigste vorm (dat is graad 4) maar er zaten vooral haarden op mijn buikvlies, 2 op mijn blaas en een op mijn baarmoeder die verkleefd zat aan mijn darm. Daarom deed het naar de wc gaan zo zeer! Alles viel op een plekje in een keer. Het vroeger ziek zijn en buikpijn hebben, misschien had ik het dus al veel langer en wel al last in m’n tienerjaren! Ik moest eerst herstellen van de operatie en na een aantal weken kon ik op gesprek komen voor IVF.

Geschreven door Elise,
32 jaar, samenwonend met Michiel, 3 x ivf, endometriose, crowdfunding voor adoptie, kinderwens sinds 2012

Sharing is caring!