Met de gedachte IVF doen ga ik naar het ziekenhuis. Tijdens het gesprek komt endometriose nog een keer naar voren om uit te leggen wat het precies is. Lang leve Google wat ik natuurlijk al lang had opgezocht voordat ik wist wat het was, maar terecht kwam door mijn klachten. Alleen wat ik dus niet wist is dat endometriose verdwijnt als je in de overgang gaat. De arts legt me uit dat er zo veel mogelijk endometriose is weggebrand tijden de kijkoperatie, maar er kan nog altijd endometriose zitten in de baarmoederwand wat ze niet met het blote oog kunnen zien. Dit kan je lichaam als een soort van gif aanzien en dat daarom dus misschien een innesteling niet lukt. Daarom is het van belang dat ik dus 3 maanden in de overgang ga door het medicijn Lucrin. Daarna zou mijn lichaam mooi schoon zijn voor een nieuwe start zoals de arts dit noemde.

De spuit Lucrin ging erin en zou een aantal weken werken. Nou en of dat het werkte! Wat verschrikkelijk zeg om in een keer in de overgang te zitten! Ik kreeg opvliegers en sliep erg slecht. Dan had ik het weer heet en dan weer koud. Of ik lag gewoon klaarwakker in bed en overdag was ik erg moe. Het was geen pretje en was blij dat het maar tijdelijk was!

16 Juni 2015 begonnen we met IVF. Ik start met 150 eenheden Puregon en op 27 juni heb ik de punctie. Op dat moment had ik 4 follikels. We vonden het maar weinig maar de artsen waren positief. Je bent jong en er hoeft maar één goede bij te zitten. Er bleken er 3 bevrucht te zijn waarvan één terug werd geplaatst en de andere moesten ze kijken of ze goed genoeg waren om in te vriezen. Dit zouden we na 2 weken horen. Helaas was ik al snel weer ongesteld dus deze poging ook mislukt en alsof dat nog niet genoeg was, kwam de brief binnen van het ziekenhuis. Er waren geen een embryo’s ingevroren. BAM…. “Dat was dus poging 1 al!” zei ik teleurgesteld tegen m’n vriend. Hij kijkt me verslagen aan. Wat gaan de pogingen snel zo!? Ik lees en hoor op internet van vrouwen met wel 7 tot 15 follikels. Waarom heb ik er maar 4? Ik besluit dan ook dat ik bij de volgende behandeling niet eens ga zijn met maar 4 follikels. Wij willen ook meer kansen!

 

Geschreven door Elise,
32 jaar, samenwonend met Michiel, 3 x ivf, endometriose, crowdfunding voor adoptie, kinderwens sinds 2012

Sharing is caring!