Na anderhalve maand hadden we al een afspraak staan bij de gynaecoloog, we waren doorverwezen omdat mijn cyclussen erg lang waren. We kregen allerlei vragen. Michiel werd getest en bij mij werd er een aantal keren naar mijn cyclus gekeken met een inwendige echo of mijn eicellen groeiden. Helaas op dag 20 waren ze nog steeds te klein. Wel kregen we het goede nieuws dat bij Michiel alles goed was. De arts zei dat met hormoonpillen mijn probleem makkelijk opgelost zou worden. Ik had gewoon een hormoonstoornis in mijn lichaam zoals zij het noemde.

We kregen de pillen mee naar huis en zouden mijn cyclus in de gaten gehouden worden. Als dat goed ging dan moesten we het nog 6 maanden zelf proberen. Ook kreeg ik de uitslag van alle bloedwaarden mee naar huis die volgens hun goed waren. Eenmaal thuis keek ik eens goed naar de uitslagen van de bloedtesten. Het viel me op dat mijn waarde van mijn schildklier wel een stuk hoger was. Mijn moeder heeft namelijk ook schildklierproblemen en in een keer ging er een lampje branden. Ik had al een tijdje last van bepaalde klachten en deze klachten kwamen overheen met een te langzaam werkende schildklier. Ik was 5 kilo aangekomen in een half jaar tijd terwijl ik iedere dag deed paardrijden. Ik had pijn in mijn enkels met het opstaan en dacht dat het misschien hoorde bij het clubje 30 Haha, maar ik las dus dat dat ook van de schildklier kon komen. Dus ging ik maar weer zelf naar de huisarts. Ze stuurde me gelukkig door naar een internist. De internist vond het inderdaad veel te hoog om zwanger te kunnen worden en voelde ook een verdikking aan mijn schildklier. Ik kreeg medicijnen mee om de waarde terug te brengen onder de 2. Op zo’n moment toch wel blij dat ik zelf het te hoog vond. In het ziekenhuis vonden ze het namelijk goed.

Die 6 maanden zelf proberen vlogen er doorheen. Helaas zonder resultaat. Dus weer terug naar het ziekenhuis met de hoop op een andere behandeling. Daar dacht de arts toch anders over. Het protocol was 12 maanden Clomid. Maar op Internet lees je dan weer dat als Clomid na 6 maanden geen resultaat heeft gegeven, dat het dan de andere 6 maanden ook niet zal helpen. Dus ik baalde wel een beetje en vroeg of ik niet door mocht naar IUI. Dat mocht niet, maar wat ik wel kon doen was mee doen aan een onderzoek. In dit onderzoek had je 4 verschillende behandelingen en tijdens het onderzoek kijken ze of er bij bepaalde methodes vrouwen sneller zwanger waren. Je werd dan gewoon geloot tussen die 4 behandelingen en bij alle 4 ging het dan om 6 maanden. Om deze behandelingen ging het;

– 6 maanden clomid
– 6 maanden clomid met iui
– 6 maanden hormoon spuiten
– 6 maanden hormoonspuiten met iui

Als ik pech had werd ik gewoon weer ingedeeld in 6 maanden clomid, maar ik had dus ook kans op de andere behandelingen! Dus de gok genomen en deelgenomen aan het onderzoek. Ik wilde graag de hormoonspuiten met IUI en ik had het geluk dat ik daar ook werd ingedeeld! Weer een nieuwe kans dachten we met een nieuwe behandeling.

Geschreven door Elise,
32 jaar, samenwonend met Michiel, 3 x ivf, endometriose, crowdfunding voor adoptie, kinderwens sinds 2012

Sharing is caring!