Ik heb een kinderwens! Ja, ik wil mama zijn! Wat een opluchting om dat nu eindelijk eens helder te hebben. Het heeft geduurd tot mijn 38ste en er waren 3 crisismomenten voor nodig: een relatiebreuk, het overlijden van mijn pépé, mijn opa en vooral de belangrijkste man in mijn leven, en een burn-out.

Tot een jaar geleden was mijn carrière mijn leven. Tenminste dat dacht ik toch. Nu zie ik in dat het mijn manier was om te bewijzen dat ik wel iets waard ben. Ondertussen heb ik geleerd mezelf graag te zien en weet ik dat ik wel goed genoeg ben en dus helemaal niets hoef te bewijzen

Ik heb me, dankzij personal coaching, bevrijd van een hoop oude rommel: overtuigingen die me klein hielden, relaties waarin ik altijd op de tweede plaats kwam, en een job die indruiste tegen mijn waarden. Het oude loslaten, maakt altijd plaats voor het nieuwe.

Ik ontdekte dat ik een diep verlangen heb om een kind te krijgen, was dat voor mij een bevrijding. Ik voelde me gelukkig en wou mijn droom met iedereen delen. Alleen had ik niet gerekend op de reacties van mijn omgeving. “Het is toch veel te laat om daar nu nog aan te beginnen! Je bent al 38!”, “Op jouw leeftijd, zot!”, “Denk er toch maar eens goed over na, ’s nachts opstaan, vuile luiers, huilbuien,…gelukkig was ik toen 10 jaar jonger. Nu zou het te zwaar zijn!”, “Daar heb je wel een man voor nodig, je bent alleen.”,…blablabla.

De innerlijke overtuiging, een diep weten dat ik een kind krijg en het altijd bij mijn kern blijven, zijn de kracht die me doen uitgroeien boven dit soort reacties. Maar wat met vrouwen die het contact met hun innerlijke kracht verloren zijn? Hoeveel vrouwen geven hun droom op door hun omgeving? Hoe meer ik over mijn kinderwens ging vertellen, hoe meer mensen rondom mij ook begonnen te praten. Vaak verhalen die heel pijnlijk waren….en die me confronteerden met een groot taboe.

Mijn hart en ziel lieten me weten dat hier een stuk van mijn missie ligt. Door mijn eigen coachingtraject heb ik ingezien dat ik mijn werk moest opgeven wil ik mijn droom om een eigen gezin en kinderen te hebben realiseren. De puzzelstukjes vielen in mekaar. Mijn kennis en ervaring als psycholoog, mijn specialisatie opleiding tot gezins- en relatiecoach, en mijn eigen verhaal rond mijn kinderwens samenvoegen om anderen te helpen bij hun verhaal.

Op mijn website www.neovita.be kunnen jullie meer ontdekken over mijn hulp en begeleiding. En in een volgende blog vertel ik jullie meer over hoe ikzelf in mijn leven vruchtbare grond creëer waarin het zaadje van mijn ongeboren kind zal kunnen groeien en bloeien. Want ook al is de juiste papa er nog niet, ik zet mijn leven niet in “wacht-stand”. Ik zet elke dag stappen dichter bij mijn doel om mama te zijn

Geschreven door Sylvia

editorial

Sharing is caring!