Wat ben je toch verslagen en teleurgesteld in jezelf als je eigenlijk de verwachte tegenslag aan voelde komen. Partner was geopereerd en eigenlijk een pauze fase van 3 maanden, maar omdat ik zo graag wou weten wat rechts doet vond de gynaecoloog het ook goed idee om het op te volgen, met benadruk dat hij gestaakt kan worden door slechte kwaliteit wat kan komen door de narcose/operatie. Een man heeft een grote verantwoording ze mogen niet ziek worden, geen koorts, geopereerd worden met name narcose enzov. je kan zo stellen dat de weerstand van een man in ze zaad zit, een hele grote verantwoordelijkheidsplicht.

Maar zover kwamen we niet, had de eerste echo op cyclus dag 11 en daar was weer hetzelfde beeld te zien als vorige maand. Ik kreeg al een nare gevoel ” niet weer ”. Ik merkte heel erg aan de fertiliteitsverpleegkundige dat ze twijfelde want het was al donderdag cyclusdag 11 en ze wou niet dat ze de poging zal kunnen mislukken omdat er toch al een weekend voor de deur stond. Vorige maand was die ook ineens acuut gesprongen en toen zaten we ook in een weekend, samen overleg en plan van aanpak gemaakt plan A en B gemaakt, werd er besloten om opnieuwe met ovulatietesten aan de gang te gaan in het weekend en vrijdag (morgen) op cyclus dag 12 terug te komen om toch gemoedsrust het weekend in te gaan en we zetten maandag en dinsdag vast voor een mogelijke inseminatie.

Volgende dag ging ik wel met een vrij gespannen gevoel terug voor een controle. Donderdag al heel erg sportief aan de slag met de ovulatietesten en ja hoor hij liep op! dat zal een goed teken kunnen zijn dat dinsdag inseminatie plaats zal gaan vinden. Maar toch had ik een enorme onrust in mijn buik. Ik gaf aan dat de testen vanaf donderdag oploopt dat er een kans zal zijn dat die dinsdag toch plaats zal gaan vinden waardoor de fertiliteitsverpleegkundige hoopvol blij zegt ”Kom laten we gaan kijken?”. Goede moed keken we naar de echo apparaat en je voelde zo de twijfel komen want we zagen niks hij was blijven hangen op dezelfde mm percentage. Savan ik had dit al voor de zekerheid overlegd met gynaecoloog en die gaf aan is er nu niks zichtbaar was dan moet ik hierbij het traject stopzetten en een afspraak plannen bij je eigen gynaecoloog. Puur verbaast/verdrietig en ik hield mij heel erg sterk kwamen de tranen bij de afspraken poli, was gewoon verbaasd. Waarom groeit er helemaal niks!

Gelukkig kon de baliemedewerker een afspraak voor aankomende maandag maken, gelukkig heel erg snel want eerst werd er gemeld dat ze pas over 2 weken plaats had, maar was een plekje uitgevallen ”hé dat zit mij wel is een keer mee!”. Best wel een rottige weekend gingen we maandag met lood in ons schoenen naar het gesprek van gyneacoloog M. We werden vriendelijk ontvangen en maakte een grapje dat is eerder als verwacht waarop ik lachend zeg ” Ja sorry….”, maar ze gaf al aan dat we het bij ons vorige telefoongesprek al besproken hadden en dat we niet eindeloos door willen gaan. Dat is eerder dan ik had verwacht. We gaan bloed afnemen om te kijken hoe je hormonen in het bloed ervoor staat maar het kan heel goed zijn dat je toch geen eisprong aanmaakt. We kunnen dat gaan stimuleren met hormonen maar ik durf dat niet aan en zal mij zelf voor de kop slaan dat je straks zwanger bent van een meerling wat wij juist moeten voorkomen. Daarom gaan we jullie voorbereiden op het volgende plan voor ivf/icsi met een GREEP cyclus ( kunstmatige cyclus door met hormonen te stimuleren van baarmoederslijm om het embryo terug te plaatsen). Maar wil eerst nog wat bloed en urineonderzoek en kom dan donderdag terug voor een gesprek en uitslagen. Ik gaf aan dat ik heel graag nog een echo zou willen hebben omdat mijn ovulatietest positief is, dat vond ze geen enkel probleem en nam plaats op de behandelstoel en ze keek. Nee geen veranderingen, als donderdag en vrijdag zelfde mm percentage gebleven. Mijn vermoedens werden bevestigd maar laten we eerst de bloeduitslagen afwachten. We hadden wel een pluspunt want ik heb toch wel redelijk voldoende folllikels voor een ivf/icsi traject die we kunnen aanprikken. ”YES! Pluspunt maar het liefst had ik een dikke ei gezien die op springen stond maar de situatie is eenmaal zo, accepteren en doorgaan dat doen we al 3 jaar.

De dagen vlogen gelukkig snel voorbij en was het snel donderdag, we namen plaats in de wachtkamer. Die zwaar werd geterroriseerd door losgeslagen kinderen braken letterlijk de hele boel af, mijn schoen brak letterlijk dat één van haar jongste zo de behandelkamer inliep en moeder deed werkelijk niks. Dat zijn nou momenten dat ik kook maar besloot zelf niet in te grijpen want dan zal het iets te mondig uit mijn mondhoek komen dan ik bedoeld had. Gelukkig ging de opvolgnummer en liepen we naar kamer 2 we twijfelden en wilden teruglopen om te kijken toen de deur open ging en als gewoonlijk met een big smile werden we ontvangen met “Goedemorgen, kom verder!”

Ze melden dat er geen eisprong activiteit plaatsvindt en hij is mate laag dat ik verwacht dat die niet zal gaan komen omdat vorige maand ook de zelfde percentage had alleen was die iets hoger. Ik denk dat je anovulatoire cyclus heb, KASSA! ”Dus heb geen eisprongen? Ben toch echt zwanger geweest?” Nee dat klopt maar komt wel is voor dat er wel een eisprong plaatsvindt maar dat is gewoon moeilijk meetbaar. We gaan met ivf/icsi starten dan hebben we er iets meer grip op. Daarna legde ze uit wat ons te wachten staat, best wel pittig en ben best wel bang voor wat komen gaat. Ik heb nu al volle bewonderingen hoe Ricardo door een woestijn van hormonen door gaat staan.. Zo vertrek je vol met informatie formulieren en aanvraag onderzoeksformulieren van ricardo het ziekenhuis. Het heeft eventjes geduurd tot klap als een kernbom binnen kwam en enige wat ik nog kon was huilen. Waarom is het zo ver gekomen tot waar we nu zijn? Waarom begon alles zo mooi met een zwangerschap en nu blijk natuurlijk zwanger worden erg klein”

Anovulatoire cyclus is puur falen van mijn lichaam. Hoe nu verder? Deze maand dwong ik mijn lichaam tot het uiterste van irritatie maar zoals verwacht heb ik geen eisprong en was het puur wachten tot lichaam door kreeg YES.. We mogen weer opruimen! Nu is het pauze om alles op een rijtje te krijgen, rust tot jezelf te krijgen en mijzelf op te wegen van de vloer en straks stevig in de schoenen het eerste Ivf/icsi- traject in te stappen.. !!!!We kunnen het!!!!

 

Savannah heeft ook een eigen site.

Sharing is caring!