We zijn 5 maand verder sinds mijn laatste blog en is er veel veranderd: Maxim is wat gegroeid, op mijn werk is het nog drukker en we zijn weer aan de slag om ons huisje nog wat beter af te werken. Zwanger? Nee! Dat is nog niet veranderd.

Nog steeds beheerst het hele project BWNK ons leven. Project BWNK staat voor ‘Baby Wil Niet Komen’. Ik had mezelf beloofd het minder in mijn hoofd te steken (yeah right!) en er niet te veel aandacht meer aan te geven (yeah right!) We zijn wel een second opinion gaan vragen in Jette, je weet wel, dé place to be om baby’s te verwekken als het niet vanzelf gaat. Ik heb een Laparoscopie en Hysteroscopie achter de rug en er zijn ontelbare buisjes bloed afgenomen om alles te onderzoeken. Maar het blijkt dat ik kerngezond ben! De dokter zei dat we de afgelopen 5 inseminaties en de voorgaande 2 IVF-pogingen en de 2 miskramen gewoon ‘PECH’ hadden. Gewoon ‘PECH’!! Toch goed nieuws dat er geen aantoonbare afwijking of reden is zei m’n omgeving. Ik vond van niet, hadden ze maar gezegd dat ik iets had wat ze konden oplossen en daarna gewoon gemakkelijk zwanger kon worden. 3de IVF poging werd ondertussen gepland.

Ik had een andere cocktail voor deze poging: in plaats van Menopur, mocht ik spuitjes Puregon zetten en Orgalutran in een korte cyclus! De dokter zei me om het op een menselijke manier aan te pakken deze keer en geen lange cyclus te doen met Suprefact. Ik was dolblij! Een dokter die me doorheeft en merkt dat ‘Geduld’ niet in mijn woordenboek staat!! Resultaat van de pick-up op: 12 eicellen! Jippie!! Zoveel eicellen had ik nog nooit gehad en we sprongen een gat een in de lucht. Enfin, ik deed een vreugdekreetje in mijn ziekenhuisbed, want ik had een allergische reactie op de Morfine die ik had moeten slikken voor de pick-up. 5 dagen later hadden we een terugplaatsing van een goed embryo! 12 dagen later, en vol ongeduld, buikpijn, hoofdpijn en alles wat niet goed was hadden we weer een negatieve zwangerschapstest. (Shit!) Hebben we weer PECH?
Binnenkort moeten we terug op gesprek met de dokter. Jan en ik moeten onszelf weer opladen om terug verder te kunnen na de teleurstelling. Hopelijk zijn we er snel terug door! Pech, komaan seg!

Ellen

Sharing is caring!