Vrijdag heb ik zoals beloofd telefoon gekregen met goed nieuws dat de terugplaatsing zou doorgaan op zondag. Dus ze waren goed aan het delen en kon nog even wachten voor verdere opvolging in het lab. Ik vroeg deze dame of ze mij wat meer info kon geven of ze nog alle 7 mee deden maar ik moest wachten op zondag. Ik zou daar het nieuws ter plaatste krijgen wanneer ik er was voor de terugplaatsing.

Zondag dan telefoon gekregen rond 10 u dat ik direct mocht aanzetten om dan om 11u30 ongeveer de terugplaatsing te laten doen. Man kwam net de trappen opgelopen van 2 weken op zee te zitten en mocht al direct terug naar beneden:). We zijn dan met ons drietjes (zoon ook mee) vertrokken. Eenmaal het aan mij was liet ik mijn man en zoon in de Wacht zaal zitten, waarop de dame zei dat ze allebei meekomen als ze dit wilden. Natuurlijk wilden ze dit:)

Eenmaal op de gynaecoloogstoel werden er 2 terug geplaatst van dag 5. Manlief stond recht naast me en zoontje zat schuin naast/achter me op een stoel. Ik was aan het wachten en opeens hoorde ik hem mama zeggen. Ik keek hem aan en hij vroeg mij een hand te geven:) Wat een emotioneel momentje voor mij, wat een schat van een zoon heb ik ?!

We kregen toen te horen dat er van de 7 eicellen 6 bevrucht waren, waarvan 1 afgevallen, 2 teruggeplaatst en de overige 3 voldeden nog niet aan hun normen om in de vriezer te gaan. Ze zouden die nog een dag verder bekijken in het lab en zien wat ze er mee zouden doen; weg of niet. Wel beetje bang afwachten nu want stel je voor … Geen meer over en niet zwanger van die 2.. DAT wil zeggen dat wij onze laatste poging 6 ingaan. Ik zal daar dan ook maar pas over 2 weken een brief van krijgen … moment wanneer ik moet bloed laten trekken ook van deze 2 schatjes die bij mij zijn op 22 april. Dus hopelijk geen 2 slagen in 1 klap binnen 12 dagen…..

 

Lees hier meer blogs van Sarah

Sharing is caring!