‘Tijd drijft
Zomaar voorbij
En laat me achter op een dag
Tijd drijft…’

Deze songtekst van het nummer ‘Tijd drijft’ van BLØF drijft zomaar voorbij in mijn gedachten. Ik besef me dat ik voor het eerst sinds bijna een jaar weer op de wachtbank zit. In maart 2016 heb ik mijn laatste van de 4 IUI’s gehad. Daarna hebben we een ruime pauze genomen, de zomer zonder ziekenhuisbezoeken en hormonen. In augustus begonnen we aan onze eerste IVF poging welke voortijdig mislukte (geen bevruchting). Dus toen mocht ik helaas niet plaats nemen op de wachtbank.
Ik was al bijna vergeten hoe het was! Deze wachtbank voelt niet zo hoopvol en is niet waar ik op gehoopt had. We gingen op voor ICSI, helaas bleek na de follikelmeting dat ik te weinig follikels aanmaakte waardoor we uiteindelijk gekozen hebben voor een ‘escape-IUI’.

Ik zei nog niet zo lang geleden tegen mijn vriend hoe bijzonder ik het vond dat ik wel eens las hoe lang sommige mensen in het medische traject bezig zijn, voor mijn gevoel zouden we dit even doen binnen een jaar. En nu heb ik al een jaar niet meer plaats genomen op de wachtbank, dus voordat we het weten drijven we enkele jaren verder.

Tijd drijft… twee wachtweken lijken te blijven dobberen in plaats van drijven. Omdat ik niet zo heel veel hoop heb voor deze ‘escape-IUI’, lijkt het iets sneller te gaan en kan ik goed afleiding zoeken met werk en leuke bezigheden. Tot die laatste dagen.
Vrijdag twee weken na de IUI kon ik testen volgens de verpleegkundige. Op die dag nog niet ongestelde geworden! Dus na mijn werk naar de drogist gefietst en daarna door naar huis met een test in mijn tas en gedachten in mijn hoofd: Zou het dan toch? Een wonder? Tussen de IVF/ICSI zwanger worden na IUI?
Mijn fantasie slaat de laatste dagen van de wachtweken op hol: over 9 maanden is het november, misschien wel een tweeling, ik zag mezelf al lopen met een dikke buik. En tegelijkertijd maande ik mezelf tot rust om de teleurstelling niet te hevig aan te laten komen.

Zaterdagnacht om drie uur wakker, met een hoop onrust in mijn hoof. Ben ik al ongesteld, volgens mij niet? Zal ik al testen? Nee, ik wacht toch nog even tot de ochtend dan hoef ik mijn vriend niet wakker te maken op dit idiote tijdstip. Een paar uur later op de wc, opvangpotje in de aanslag. Helaas, ik heb de test niet eens uit de verpakking hoeven te halen: de wachtweken zijn al voorbij.

Cyclus dag 1, tijd drijft…

Tessa
37 jaar, samenwonend, 5 jaar kinderwens, 5 keer IUI, 1 keer IVF en 1 afgebroken poging ICSI. Houdt van muziek, dansen, de geur van het voorjaar en ‘skystaring’.

Sharing is caring!