Het is een eer voor mij om t verhaal van Tim met de lezers van Kinderwensbloggers te delen. Weinig mannen vertellen over hun kinderwens. Tim is een warme man, hij geniet van zijn werk, vrienden en familie. Tim is al jaren klaar om een gezin te starten en dat lukt want hij vindt een vrouw en ze raakt vrij vlot zwanger totdat…..

Ik ontmoette Wendy 4 jaar geleden en alles leek perfect. We zijn sociaal actief, allebei een leuke baan en het ging zo goed dat we al snel gingen samenwonen. Ons leven voegde zich zonder problemen. Verbouwing, vakantie allemaal momenten waarvan mensen zeggen dat t fout kan gaan in een relatie hebben wij helemaal niet meegemaakt. We hadden natuurlijk wel eens discussies maar niet op dat soort momenten.

Mijn broers en enkele vrienden hebben kinderen, grote gezinnen en die kinderen verblijven regelmatig bij ome Tim. Wendy vindt dat reuze gezellig maar gaat dan bij vriendinnen logeren en is er nooit bij. Misschien was ik onachtzaam, misschien was dit een teken maar ik zocht er niets achter. Bovendien hadden we het gesprek kinderen al gevoerd en ze wilde dolgraag kinderen, dacht ik. Ze stopte met de pil.

Mijn vrienden en familie waren blij voor ons toen we aankondigden dat er een kindje op komst was. Het gebeurde sneller dan we verwacht hadden maar het was natuurlijk geweldig dat we er niet op hoefden te wachten. Ons huis was groot genoeg, we hadden een tuin en woonden nabij ouders en schoonouders mochten we hulp nodig hebben.

Week 6 van de zwangerschap sloeg Wendy om, ze werd stil en teruggetrokken. Ze bleef om de haverklap bij vrienden of familie slapen en wat ik ook zei of deed, ze zei niet wat er speelde. Toen al was ik in paniek want ik begreep niet wat er aan de hand was en ze zei steeds weer dat t aan de hormonen lag. Ze was helemaal niet ziek of misselijk maar wat kon ik doen? Ik wachtte af.

Week 10 brak aan en Wendy kwam thuis nadat ze de nacht had doorgebracht bij vrienden. Ze wilde praten en zei dat ze geen kind wilde, ze wou een abortus. Ik was in totale shock! Wat hadden die vrienden gezegd? Was er iets met ons kind aan de hand? Nee, het kwam niet door de vrienden, er was niets met ons kind en t lag ook niet aan mij. Ze had zichzelf verkeerd ingeschat, ze wilde (nog) geen moeder worden. Nog dat weekend vertrok Wendy met de mededeling dat het beter was zo. Als ik wilde mocht ik mee naar de abortuskliniek. Dat heb ik gedaan, tot het laatste moment ben ik bij ons kind gebleven. Het was afschuwelijk.

Mannen praten hier niet over en ik heb het er zelf ook nog nooit over gehad met andere mannen maar deze ervaring heeft diepe sporen bij mij achter gelaten en een leeg hart. Als man heb je maar weinig zeggenschap als het gaat om abortus en ik begrijp best dat het lastig is maar ik wilde via deze blog laten weten dat het verschrikkelijk is om te weten dat jou kind niet geboren zal worden. Van Wendy heb ik nooit meer iets vernomen, ik ben er nooit achter gekomen waarom ze deze stap nam. Ik hoop dat ik een vrouw opnieuw zal vertrouwen want ik ben nog jong en ik heb nog steeds een kinderwens.

Groeten,

Tim

 

Lees ook andere de blogs van mannen met een kinderwens zoals HenkM.H.PeterRichard, Pjotr & Stefan Stefan Muller.

 

Sharing is caring!