Wij hadden vandaag transfer … Ik heb het in een brief geschreven, enfin,.. geprobeerd.. een brief aan die 2 kleine ukjes.. 2 andere embryo’s hebben ze kunnen invriezen .. NA zoveel tranen, verdriet en enkele pogingen hebben we eindelijk in de vriezer 2 extra kansen zitten .. al hopen we ze niet nodig te hebben natuurlijk.

 

Hallo daar… 

Hallo kleine engeltjes van mij.. Voorlopig, niet veel meer dan een paar cellen groot, de weg aan het banen in een inmens lichaam, naar dat beste plekje aan boord.. We hebben jullie enkel nog maar gezien, als een flikkering op het scherm, een klein blaasje met vocht.. En toch, toch heb ik een traan gelaten .. Nu al, voor jullie.. Want jullie hebben het gehaald tot zo ver, mijn kleine engeltjes.. Jullie zijn nu al zo sterk geweest ..

In jullie genen is het al beslist, jongen, meisje, kleur ogen, 10 vingers, 10 tenen.. wat denken jullie, mogen wij ook kennis maken met jullie? Voor ons maakt het niet uit welk geslacht je bent, hoe je eruit ziet.. Mama zal er alles aan doen om jullie 9 maanden gezond en wel te dragen .. en papa zal er alles aan doen, om jullie je hele leven lang te beschermen ..

Veel mensen kijken mee naar jullie uit.. Hopend en verlangend dat jullie bij ons willen blijven .. Dat jullie onze grootste wens inlossen.. 

Meer dan wachten en hopen kunnen we nu niet, hopen dat jullie de weg vinden, dat jullie je plaatsje vinden, en er 9 maanden lang blijven hangen .. Vind jullie plaatsje en luister maar 9 maanden lang naar het kloppend geluid van mijn hart… Niet veel zullen die eer ooit krijgen het van binnenuit te horen … 

We hopen jullie te leren kennen .. 

Dikke kus… Jullie mama en papa .. 

Liefs,
Liesbeth

lovelieslove

Sharing is caring!