Ik was 18 jaar toen ik mijn man ontmoette en ik stopte al vrij snel met de pil. Hij is 10 jaar ouder dan dat ik ben en toen ik 20 werd trouwden we. Altijd gehoopt dat ik trouwen zou met een buikje. Toen ik 22 werd dacht ik; “Ga toch maar naar het ziekenhuis, want er gebeurt helemaal niks……”

We deden verschillende testen. Bij mijn man was alles goed. Ik kreeg een inwendige echo en er was 1 arts met me bezig en op een begeven moment staan er ineens 3 mee te kijken. Ik zeg; “Het is toch niks ernstig?” “Nee hoor, alleen denken wij te een dubbele baarmoeder te zien”. “Huu, ken dat ook nog?” zei ik. Daarmee kon je wel zwanger raken zeiden ze, maar moest wel een kijkoperatie ondergaan want ze wilden weten hoe het zat. Dus ik door voor een mri en daar kwam inderdaad uit dat ik een dubbele baarmoeder en 1 nier heb, dat was ff schrikken!

We mochten toch starten met de hormoonspuiten om de eitje te kweken en ik vond het best wel eng, want ik ben als de dood voor naalden. Maar als je wat wilt, word je sterk. De punctie voor de eitjes was echt heeeeeel pijnlijk omdat ze er niet goed bij konden komen door die dubbele baarmoeder. Het was verschrikkelijk, maar het waren er wel 17. Uiteindelijk waren er 12 over sommige, ze kwamen ook niet goed uit de vriezer maar het waren er heel wat dus denk hier zit vast wat bij.

Ik kreeg elke maand een terugplaatsing een jaar lang en bij de 10de terugplaatsing, ja hoor was het eindelijk raak. Helaas kreeg ik met vijf en halve week een miskraam. Gelukkig hadden we nog geen hartje gezien dus ik kon snel weer verder. Ik bleef sterk en na 7 jaar heb ik pas een positieve test, maar dat wist ik toen niet.

Ik had toen 2 embryo’s over en die bleven ook niet zitten. We namen een half jaar pauze. Ik ging aan de lijn en viel 12 kilo af. Ik voelde me perfect, heerlijk! En dus plande we weer te beginnen.
In November 2014 weer die vreselijke punctie, maar gelukkig dit keer onder narcose. Minder stress en dat was super, geen pijn. December dat jaar een terugplaatsing (tp), mislukt. Januari 2015 weer een mislukte tp. Al 14 mislukte terugplaatsingen. Deze keer hadden we 5 eitjes, waarvan er 4 goed waren. Ik hoopte dat we in februari direct door konden gaan en ik zat te wachten op mijn menstruatie, om weer een nieuwe behandeling te starten maar die bleef uit. 11 maart, nog steeds geen menstruatie. Ik denk; “Ik ga toch maar een testje doen, gewoon voor de gein….”
OJEE, daar stond het “3 week+ WAUW!
Spontane zwangerschap, hoe kan dat nou???
Meiden, geef niet op! Het kan je zo maar overkomen!

 

Geschreven door Mildred, 27, getrouwd, in behandeling van 2012 – 2015, natuurlijke zwangerschap, kindje van 9 maanden oud.

Sharing is caring!