Ik heb de perfecte zwangerschapsaankondiging gevonden. Op een buitenlandse site verkopen ze een shirt waar een baby uit de buik gluurt. Die moet ik hebben! Met hulp van een creditcard van een vriendin heb ik hem besteld in de hoop hem snel te mogen dragen.

Na 6 IUI-behandelingen heb ik gevraagd om meer onderzoek. Ik wil weten waarom ik nog niet zwanger ben. Het voelt gewoon niet goed, er klopt iets niet. Dit gevoel heb ik al vanaf ik gestart ben met alles. Ik mag een HSG-onderzoek laten uitvoeren. Dat is het doorspoelen van de eileiders om te kijken of er blokkades zijn die ervoor zorgen dat een eitje de baarmoeder niet kan bereiken. Dit onderzoek moet gebeuren tussen de menstruatie en eisprong. Omdat het ziekenhuis ver weg zit heb ik het ziekenhuis in mijn buurt benaderd en ze willen het HSG-onderzoek uitvoeren. Daar ben ik echt blij mee!

Door de Chlomid heb ik een redelijk voorspelbare cyclus dus het onderzoek kon gelijk gepland worden.  Maar dan…. word ik ineens 2 weken te vroeg ongesteld. Ik heb die dag al een afspraak staan maar die is om mijn inseminatie te plannen. Ik heb behoorlijk wat bloedverlies. De echo wijst uit dat dit een normale menstruatie is. Dit verklaard die grote follikel op dag 3 van de cyclus. Wij dachten dat ik een nieuwe cyste had maar nee, ik had 2 cyclussen door elkaar lopen. Dat ik hierdoor weer geen IUI krijg vind ik al erg balen, weer een paar weken weg. Maar wat ik nog erger vind is dat ik over 4 weken voor m’n werk een weekend weg moet. Net het weekend dat ik vruchtbaar ben. En 4 weken daarna ga ik zelf een weekendje weg, weer in mijn vruchtbare weekend. Oh wat baal ik hiervan. Ik had die weekenden zo bewust om mijn cyclus heen gepland. Ik kan alleen maar huilen. Het liep ook te goed allemaal….

Het HSG-onderzoek moet dus ook eerder plaatsvinden. Ik heb het ziekenhuis in mijn buurt gebeld maar het kan niet binnen een week al plaatsvinden omdat ik eerst een intake gesprek gehad moet hebben. Gelukkig kan het ziekenhuis wel binnen een week dus dan toch maar daar.

Mijn moeder is met mee naar het HSG-onderzoek. Mijn benen mogen in de beugels en de eendenbek wordt geplaatst. Auwauauw! Hij wordt veel te hoog geplaatst en ik smeek of ze hem opnieuw wil zetten. Maar nee, het is maar heel even mevrouw. Even de katheter aanleggen en dan mag hij eruit. Ik kan best wat pijn hebben maar dit red ik niet, het is zo’n ontzettend overweldigend gevoel. Ik word licht in m’n hoofd en ik twijfel nog of ik het zal zeggen maar ik ben al weg. Ineens mensen in paniek om me heen. Het duurt even voor ik door heb dat ik in het ziekenhuis ben en 1 been ligt nog in de beugel. Hoe charmant met al die mensen om me heen… Ik krijg te horen dat de eerste hulp eraan komt. Huh, hoezo? Ik val alleen maar flauw van de pijn?

De arts vertelt me dat mijn lichaam schokte en ze zijn bang voor een epileptische aanval, of ik hier bekend mee ben? Nee gelukkig niet. Ga nu maar verder, ik wil het achter de rug hebben. Maar nee, ze gaat niet verder tot de eerste hulp er is. Gelukkig zijn die er al snel. De katheter zit er nog goed in, mijn andere been ook weer in de beugel en daar gaan we. De vloeistof word met wat kracht door mijn eileiders en baarmoeder gespoten en dat veroorzaakt fikse kramp. Als alles erin zit moet ik stil liggen ondanks de krampen en word er een foto gemaakt. Daarop is te zien dat alles er goed uitziet.  Geen blokkades… Ik weet niet of ik blij ben met dit resultaat. Eigenlijk had ik gehoopt op een kleine blokkade die ze op konden lossen. Dan was er een redenen waarom ik nog steeds niet zwanger ben.

Op weg naar huis ben ik licht in mijn hoofd en erg misselijk. Dat laatste ging gelukkig over na een keer overgeven. Ik heb er maar een rustige bank-hang-dag van gemaakt.

Gelukkig hoeft dit HSG-onderzoek nooit meer. De punctie vond ik goed te doen maar dit…De week erna zit het gelukkig weer wat mee. De echo laat zien dat er 2 eitjes in een snel tempo groeien en ik krijg op donderdag al mijn inseminatie i.p.v. het weekend. Zo blij mee, ik kan nu rustig weg voor het werk.

 

Geschreven door Nora, alleenstaand, 28 jaar, eicellen gedoneerd, gebruik makend van een donor, 8x IUI, 3x ICSI, 1 vroege miskraam, nu onderzoeken in Duitsland voor ik start met ICSI4, lange en onregelmatige cyclus, geen verklaring voor de onvervulde kinderwens tot nu toe. Werkzaam in de gehandicaptenzorg en volop aan het genieten van alle kleintjes om me heen.

Sharing is caring!