Ik ben Pats, ik ben een vrouw begin 30. Ik woon in het midden van het land. Samen met mijn partner zitten we in een flinke molen momenteel om te kijken of we mijn grote wens kunnen laten uit komen om mama te worden van ons kindje. Ik heb een plek nodig waar ik, me kan uiten, mijn ware gevoel kan laten spreken. Gewoon ik! Dat doe ik via mijn blogs. Vanaf heden deel ik mijn gedachten ook via Kinderwensbloggers.

september 2016
Ja ik wil echt niet no way niet bij het AMC in behandeling. Wat een achterlijke mensen werken daar zeg. Ik heb een week voor de afspraak nog een goed gesprek met mijn vader gehad. Hij gaf aan dat ik m’n gevoel moest volgen en dat ik m’n afspraak bij het AMC gewoon moest afzeggen en voor Tilburg moest kiezen. Gewoon op m’n gevoel afgaan. Maar in verband met de afstanden wilde ik toch kijken hoe het bij het AMC zou zijn. Ik had gewoon naar mijn vader moeten luisteren!

Voor ons gevoel hebben we na het doorverwijzen vanaf mijn eigen ziekenhuis al bijna een boekwerk geschreven met hun lijsten aan vragen hierna hebben wij nog 3 maanden moeten wachten voor we op gesprek konden komen. In het gesprek dat we hadden met de gynaecoloog in opleiding moesten we veel vragen beantwoorden, dit waren veel vragen die wij schriftelijk ook al hadden ingediend maar ze had niet te tijd gehad om alles door te lezen. Ze wilde voor ze ons een “voorstel” kon doen deze dingen doornemen en ook weer vanaf alles opnieuw testen. Wij hebben het idee dan ook dat de gynaecoloog in opleiding totaal geen besef waar zij mee bezig is. Gedurende het gesprek werd ik heel verdrietig, boos en gefrustreerd. Ja meneer ik wil graag de reden onderzoeken waarom je sperma niet optimaal is zegt ze. We zijn hier al ruim een jaar mee bezig geweest joehoe wat denk je? Dat je het magische antwoord wel hebt waar de uroloog en neuroloog geeft ander antwoord op heeft? Bij mij wilt ze m’n bijnieren nog wel even extra onderzoeken om te kijken of het iets met m’n PCOS te maken heeft. Dat is 1.5 jaar geleden al vastgesteld… Ik vraag me af of het wel goed gaat bij haar in d’r boven kamer.

We geven aan helemaal geen zin te hebben om het wiel weer opnieuw uit te vinden. Ook geven we tijdens het gesprek aan dat we al een gesprek in Tilburg hebben gehad en dat we hier alsnog op gesprek zijn gekomen om te kijken of we hier hetzelfde zouden voelen.
Geen probleem de keuze ligt bij ons. Tenslotte zegt ze: het is mij het om het even of je wel of niet voor ons kiest. Ik zal er ‘s nachts niet wakker van liggen en het zal mij niks doen. En dan knap ik, ik vraag mij echt af of ze enig idee heeft, enig inlevend vermogen heeft met wat ze zegt en doet. Ik voelde me zo belachelijk dat ik überhaupt daar heen ben gegaan.

Ze had ook nog een verhaal afgestoomd dat “stel dat de sperma wel goed is” ja dan gaan we voor een andere behandeling. Mijn broek zakt nog net niet af. Hoe bedoel je andere behandeling?! Ik ben al 3x door de mentale molen gegaan van IVF naar IUI naar IVF naar ICSI en dan wil je me nu weer door een molen laten gaan? Ik ben geen fucking robot!!

Ze gaat nog bespreken met de anderen over het hoe en wat en belt mij vrijdag terug. Ik heb eigenlijk mijn keuze al gemaakt. Ik ga niet voor geldklopperij de hele molen nog een keer door. Omdat ze zo graag willen leren ook niet. Ik ben geen uniek geval, wij zijn geen uniek geval. Wij willen gewoon geholpen worden met onze kinderwens.
Ik ben een mens met gevoel en wil dan ook met gevoel behandeld worden…

Liefs van een teleurgestelde Pats,
30 jaar, kinderwens sinds het jaar 2014 met mijn huidige partner, samenwonend, IUI, IVF, ICSI, PCOS

Afbeelding is van Natdatnl

Sharing is caring!