Het begint zoals als bij de meeste stellen; je heb de wens voor een kindje en je gaat er voor. Na 2 jaar nog niks en ik maakte me er niet echt druk om. Op een dag stond ik met een collega te praten en vertelde over de overbeharing in mijn gezicht. Ik kwam daardoor bij een dermatoloog terecht. Ik had het geluk een goeie te treffen.

Ik deed mijn verhaal. Hij vroeg; “Gebruikt u de pil?”
“Uhh, nee we hebben een kinderwens”, zei ik, en toen begon het balletje te rollen.

Ik werd doorgestuurd naar een verloskundige en kreeg een inwendige echo. Dit vond ik nogal gek, van de dermatoloog naar de afdeling voorplantingsgeneeskunde. Mijn man moest ook meteen gecontroleerd worden om te zien of het niet zwanger worden misschien aan hem lag. Heel zenuwachtig leveren we het in, dat was gelukkig allemaal goed. De echo bij mij werd gemaakt en kreeg ik een gesprek met de arts.
“We hebben de echo bekeken en u heeft PCOS”.
“Wat is PCOS en wat houdt dat in?”.

Ik had een vochtblaasje, overgewicht, overbeharing en onregelmatige menstruatie 🙁 Het hele fucking pakketje en ik moest er rekening mee houden dat ik geen kindjes zou kunnen krijgen. Ik moest van het ziekenhuis 10 kilo afvallen en dat lukte me binnen 3 maanden. Als tegenprestatie kreeg ik Clomid op recept voorgeschreven. Ik maakte op de Clomid veel eitjes aan dus moest we wachten. Na 3 maanden mochten we nog steeds niet weer, ik had 2 eitje. Dus te veel kans op meerling, ik legde het naast me neer en wilde het risico nemen op een meerling. En toen was ik zwanger na 2 jaar wat was ik een gelukkige mama en nog steeds in december wordt hij 3 jaar.

Ik had de wens voor een 2e toen mijn oudste 2,5 jaar was. Een mooie leeftijd voor een broertje en zusje en als we er met medicatie weer 2 jaar over zouden doen, dan is er nog een lange weg te gaan. We gingen eerst op vakantie en genoten volop voor de start van een behandeling. Bij thuiskomt werd ik niet ongesteld. Nu zegt dit bij mij natuurlijk niks, ik heb immers PCOS een onregelmatige menstruatie en de diagnose dat er spontaan geen kind zou komen dus rekende ik nergens op. Voor de zekerheid deden we een test. Het kwam misschien door al het denken aan zwanger zijn dat mijn menstruatie nu wegbleef. Maar wat bleek??? Ik was gewoon echt zwanger! Waaatttt?? Spontaan zwanger?? Binnen na 3 maanden, met zo een diagnose?! Onze 2e is nu een kleine mannetje van 6 maanden oud.

Ik hoop dat jullie kracht vinden in mijn verhaal en wil als tip meegeven dat je in jezelf moet blijven geloven, vecht voor wat je wil en laat je niet afwimpelen!!

 

Geschreven door Debbie,
31, PCOS, Clomid, 3 jaar MMM, 2 kinderen

Sharing is caring!