Zeer toepasselijke titel voor deze blog want hier gaat het om vrouwenwijsheid en het vrouwenlichaam. Een poos geleden ontstond er een kleine discussie op een forum nadat ik een boek had getipt. Dit boek is geschreven door een gynaecologe en er zijn wereldwijd meer dan 1,4 miljoen exemplaren van verkocht. Het boek heet “ Vrouwenwijsheid, vrouwenlichaam” en is geschreven door Christiane Northrup. Bij mijn tip schreef ik “Dit boek stelde mij in staat mijzelf en mijn lichaam te vergeven”. Het woord vergeven vond men een relatie hebben met schuld. Het woord schuld (b)lijkt een vloekwoord en ligt uiteraard heel gevoelig binnen groepen die over vruchtbaarheidsproblemen praten. Dus ik legde uit wat ik bedoelde met vergeving.

“Ik ben blij voor een ieder die zichzelf geen schuld geeft voor vruchtbaarheidsproblemen, maar dit soort gevoelens of fases komen wel voor. Er zijn vrouwen die zichzelf de schuld geven of die zich schamen, in andere culturen bijvoorbeeld waar het de plicht van de vrouw is veel gezonde kinderen te baren, vooral zonen. Erkenning (van je gevoel), vergiffenis (voor gevoelens als schuld, schaamte, gebrek aan kennis), gevolgd door acceptatie, dat is waar ik het over heb. Dat zijn allemaal (bekend) fases, die niet iedereen hoeft te doorlopen”.

Iets van de natuur…. Veel te vaak naar mijn smaak wordt een miskraam gezien als “iets van de natuur” als we de oorzaak niet kennen. Dat is geen diagnose, dat is een aanname. De verklaring “we weten het niet” wordt vertaald naar “iets van de natuur” en menig patiënt of lotgenoot accepteert dit als een antwoord.

Ik heb me in de afgelopen 17 jaar dat ik geprobeerd heb mijn kinderwens te realiseren vaak afgevraagd waarom wel en waarom niet. Ik weet uit persoonlijke ervaring precies waaraan ik mijn miskramen te danken heb. Ik maak anti-dna stoffen aan (lichaamsoneigen zaken worden dan afgestoten, een embryo is lichaamsoneigen), bij mij wordt de aanmaak van de anti-dna stoffen veroorzaakt door een vitamine D tekort. Ik heb ook miskramen gehad na hoge stress in de werk- en familiesfeer, dat kan je niet altijd vermijden of direct iets aan doen maar het is wel aanwijsbaar. Ik ben overigens een hoge dosering vitamine D gaan nemen en sindsdien is een spontane abortus ofwel miskraam niet meer voorgekomen. Niet helemaal waar ik heb nog 2 x een miskraam gekregen. 1 keer door een gbs-b-bacterie bij 15 weken; een bacterie die bij 20% van de vrouwen voorkomt (je bent dan drager) en waarop gek genoeg standaard niet getest wordt, wat de miskraam had kunnen voorkomen. En de 2e keer zeer recent door een stress-situatie, ik voelde de dag erna meteen dat het mis was. Hoe kan je dat nou weten zul je denken? Nou dat heet vrouwenintuïtie, zelfkennis en ervaring (helaas). Mijn vraag is dan ook ‘Mag je bovenstaand “de natuur” noemen” als blijkt dat de natuur een reactie is en niet de oorzaak? Een bacterie krijgt immers alleen de kans te overheersen als er geen evenwicht is in je lichaam en stress door werk of familie komt van buitenaf. Dat is in mijn optiek niet iets wat de natuur regelt. Volgens mij zegt de natuur “Wacht even, ik kan niet jouw lijf aan de gang houden, stress verwerken, ziekte vermijden of verslaan en dan ook nog een nieuw leven creëren”.

Westerse cultuur

In niet Westerse culturen komen miskramen bijna niet voor. Is het “iets van de natuur” dat dit bij ons veel meer voor komt? Wat is dan het grote verschil tussen Westers en niet Westers? Juist! De levensstijl. We noemen het maar gewoon bij de naam; voeding en stress. In niet Westerse culturen eet men bijvoorbeeld weinig (geraffineerde) suikers werkt abortief(*), geen drugs, geen alcohol, geen sigaretten, geen e-nummers en absoluut biologisch voedsel! Langdurige stress zoals wij dat kennen, heeft men niet. Als de oorzaak ligt in levensstijl noem je een miskraam dan “iets van de natuur”? Begrijp mij niet verkeerd, dit is geen schuldvraag want bij het gebrek hebben aan kennis ben je nergens schuldig aan.

Eigen visie

De Amerikaanse Christiane Northrup, maar ook de Nederlandse gynaecologe Barbara Havenith en epigenetisch therapeute, Rika Lukac hebben elk een eigen visie maar zijn het er over eens dat levensstijl een zeer grote rol spelen bij het zwanger worden en zwanger blijven. Gelukkig kunnen wij, hier in het Westen daar in veel opzichten zelf iets aan doen.

Oplossingen

Het mooiste zou zijn als vrouwen op een super relaxte manier zwanger mochten worden waarna ze tijdens de gehele zwangerschap in de watten gelegd worden met veel meer gezond eten en ontspanning, dan wij nu gewend zijn maar dat is niet helemaal realistisch in ons deel van de wereld. Ik verwijs jullie naar de hieronder genoemde bronnen, je vindt er antwoorden en oplossingen. Er bestaan ook fb-groepen waar vrouwen het hebben over oplossingen voor vruchtbaarheidsproblemen, miskramen en gezonde middelen. Dit zijn allemaal besloten groepen, wat je schrijft blijft binnen de groep. De groep “Innesteling, zwanger worden en blijven” is zo een groep.

Bronnen

Wetenschappelijk onderzoek naar voeding embryo

Boek, Christiane Northrup, “Vrouwenwijsheid en vrouwenlichaam”

Boek, Rika Lukac, “Innesteling, Zwanger worden en zwanger blijven” •

Interview Barbara Havenith

Interview dr. Northrup

 

Sharing is caring!