2,5 jaar geleden besloten wij dat we erg graag een kindje wilden. Ondanks dat ik zelf chronisch ziek ben, vonden wij dat we er klaar voor waren. Na een jaar proberen zonder resultaat zijn we naar de gynaecoloog gegaan en hebben we onze vruchtbaarheid laten testen. Bij ons beide was dit in orde dus besloten we verder geen behandelingen te gaan doen en nog even verder proberen. Begin juni van dit jaar, hebben we het er nog eens goed over gehad en hebben we samen besloten dat we verlopig even op andere dingen focussen. Dit omdat het zwanger worden ons best wat stress bezorgde en mijn vriend wilde graag als verpleegkundige een baan vinden die goed bij hem past. Dus onze kinderwens stond even op hold (we namen geen voorzorgsmaatregelen omdat we tot nu toe toch niet zwanger waren geraakt) tot we alles weer lekker op orde hebben! Alle apps van de telefoon en mijn cycluskalender ging ook even de kast in!

De afgelopen jaren heb ik standaard zwangerschapstesten in huis. Ik testen bijna elke maand. Elk uur dat ik overtijd was. Maar deze maand, was ik 3 dagen over tijd.. Daar zat ik dan, mijn vriend inmiddels zijn droombaan gevonden, alleen op de bank met een test in mijn handen. Twijfel of ik het zou doen. Uiteindelijk gedaan, en ja hoor.. Er verschenen twee streepjes op mijn test. Op de tweede test verscheen een kruisje. Wat heb ik gehuild. Geschrokken en onwijs blij! Eindelijk heb ik ons kleine wondertje in mijn buik. Nog heel pril en heel klein, maar groot genoeg om het extra streepje op mijn test te toveren!

Mijn vriend was op dat moment aan het werk en ik wou hem niet weer valse hoop geven door te zeggen dat ik zou testen. Na zijn werk heb ik hem opgehaald en hem gelijk in de auto de test laten zien. Hij schrok enorm en barste in tranen uit en vroeg me of het eindelijk zover was. Ja schat.. Het is zover. We worden papa een mamašŸ˜

Na 2,5 jaar proberen mag ik nu zeggen dat ik ruim 5 weken zwanger ben en krijg op 8 januari de eerste echo. We vinden het super spannend en ook de angst dat het mis gaat zit er erg in. Het enige wat we doen is proberen te genieten, tips verzamelen over hoe we deze tijd doorkomen en wachten. Opnieuw is het wachten alleen dit keer wachten we niet op een positieve test maar op het moment waarop we ons kindje in de armen mogen sluiten.

Liefs,

Lola

Sharing is caring!