Een baby maken, wat tot nu toe helaas niet lukt, weegt zwaar op je relatie. Ik snap best dat mensen op een gegeven moment uit elkaar gaan omdat ze gewoon niet meer met de situatie kunnen omgaan. Je raakt beide gefrustreerd, moe en laat elkaar op een gegeven moment gewoon met rust. Dat is wat er bij ons ook is gebeurd twee keer ging het echt niet goed. De eerste keer dat het gebeurde ging ik weg en vooral veel dingen met andere mensen doen en mijn vriend zat op de bank moe te wezen. Beiden waren wij boos op elkaar en konden de confrontatie niet aangaan omdat het te pijnlijk was. Praten deed mijn vriend niet en ik voelde dat hij mij langzaam wegduwde. Ik trok het niet meer en we gingen naar een coach en praten heel veel, echt heel veel. Het ging gelukkig weer beter totdat de miskraam gebeurden. Je valt dan snel weer in je valkuilen en wij dus ook.

Dit keer hadden wij het beide snel door en hebben elkaar goed aangesproken. Ik ben blij dat wij de energie nog hebben om dit te doen en de waarde te zien van onze relatie. We zijn niet voor niks al 12 jaar bij elkaar en hebben al zo veel meegemaakt. Ik wil niet dat dit kapot gaat door tegenslagen. Maar nogmaals ik zie en begrijp waarom mensen het opgeven en kapot gaan van de emoties. Ik hoop dat ze dan mijn verhaal lezen en denken; “Kom op, we hebben ooit samen besloten om hiervoor te gaan dus we moeten elkaar helpen”. Je zit beide in hetzelfde schuitje en weet dus hoe kut het is. Blijf je best doen voor elkaar, ga uiteten en verras elkaar. Ik blijf mijn best doen en ik hoop op een goede afloop!

 

Lees hier meer blogs van Nikki

Sharing is caring!