Ja, Guus is ook heel belangrijk :P” appt een vriendinnetje terug, op mijn reden (bijna tijd voor een ontspannen feestje bij Groots met een zachte G, en dat wil ik niet vergooien voor een tp) dat ik nog een maandje pauze wil.
Even slik ik. Ze bedoelt het vast goed, dus ik probeer niet al te bot te reageren “Tsja, na bijna 4 jaar maakt die ene maand ook niet meer uit, en heb nu gewoon ff geen zin in 100 echo’s”
Dat snapte ze, en we praten snel verder over andere dingen. Dit soort gesprekken, weten we beidde, moeten we niet over de app voeren, dus dat breken we altijd snel af. We praten van de week wel ‘live’ bij.

Het valt me op, dat mensen het moeilijk vinden, als ik voor mijn eigen leven kies, als ik kies om een voor mij ontspannen week te hebben, als ik er voor kies om niet midden op de dag maar ‘s avonds voor een echo te gaan. Steeds vaker krijg ik de vraag, of ik het dan echt wel wil. Lieve mensen, JA IK WIL HET HEEL HEUL HEEL ERG GRAAG! Maar… ik leef ook nu, op dit moment.. En al jaren roepen jullie dat ik dat niet moet vergeten.. Dus ik ben heel druk bezig met mijn leven nu.. En soms moet de wens dan even schuiven, zoals soms mijn leven even moet schuiven… ik doe PRECIES wat jullie willen.. En WEER is het niet goed?! Wat zou ik graag willen, dat iedereen ff in mijn schoenen komt staan.. Want heus, een keer midden op de dag voor een echo, prima, maar na de 50ste keer.. Dan irriteert… Een keer een feestje niet drinken, omdat er een TP is geweest, geen enkel probleem, maar na het 100ste feestje niet drinken, en alleen maar mislukkingen.. Voelt dat knap beroerd, en naast de teleurstelling van de mislukte poging, ook de gedachte ” en godver, en heb alweer niet kunnen ontspannen op dat feestje zoals vroeger”. Leuk naar een pretpark! Je mag alleen niet in achtbanen, want net een TP gehad.. Ja heel leuk, als achtbanen fan. “Maar dan ga je toch een andere keer?” “Ja.. Dit is de andere keer”.

Mijn cyclus laat zich niet plannen. En als ik ongesteld wordt, bekijk ik mijn agenda.. Komt het uit, of niet. Vanaf dag 10 t/m dag 20 heb ik 10 dagen veel ziekenhuisbezoekjes, en vanaf de TP (dag 18-20) tot 14 dagen later, leef ik alsof ik zwanger ben, terwijl dat nog niet zeker is. Dus dan check ik mijn agenda, komt het werkmatig uit als ik vaak weg ben, hebben we niet een uitzonderlijk leuk feestje in de planning? Of vakantie? En heel toevallig, deze maand staat Groots met een zachte G op de planning. Dat is MIJN feestje. Al jaren. 1x per jaar ga ik helemaal los, dan dans en spring ik mijn energie eruit, dan drink ik, doe ik gek, en zing mezelf hees. Over een kleine 3 weken is het zover, en ja, toevallig is mijn leven op dit moment even belangrijker dan mijn wens.

Volgende maand draai ik het weer om, dan is de wens weer belangrijker dan mijn leven. Dan hoor ik jullie commentaar graag weer aan, dat ik niet moet vergeten te leven.

 

 

Meer blogs lezen van Nanda doe je hier

Sharing is caring!