Juni 2015 – Echo gehad, bloed geprikt nu nog een afspraak voor de zaadanalyse…
We hadden eerst een belafspraak gemaakt om de resultaten van het bloedonderzoek en de zaadanalyse te bespreken en een week voor de belafspraak was dan de zaadanalyse. Dus we kregen van de fertiliteitsverpleegkundige een potje mee om een week later gevuld en wel in te leveren bij het laboratorium.

Toen kwam de dag dat het potje gevuld moest worden. Akward! Alles moest in een strak tijdschema, want het potje moest gevuld en wel binnen 45 minuten in het ziekenhuis zijn. Ik zat met mijn jas al aan op de bank en Felix die ging zijn ding doen in de slaapkamer. Ik mocht er vooral niets mee te maken hebben van Felix. ‘Het is al erg genoeg!’, zei hij. Als het potje gevuld is, moet het op lichaamstemperatuur bewaard worden. In je tas meenemen zit er dus niet in. Dus ik nam het potje onder mijn jas en Felix racete naar het ziekenhuis om op tijd te zijn. Keurig op tijd waren we bij het laboratorium waar we het moesten afgeven. De verpleegkundige aan de andere kant van de balie zei doodleuk: ‘U heeft het goed warm gehouden hoor!’ Duh, dat was toch de bedoeling…

Na dit avontuur was het wachten tot de belafspraak met de gynaecoloog om de resultaten te horen. De gynaecoloog vertelde mij direct aan de telefoon dat er met mijn hormoonhuishouding niets mis was. Alle waardes waren goed. Opluchting! De resultaten van de zaadanalyse waren iets minder rooskleurig. Als ze een cijfer moest geven, zou ze het een 6- geven. Wel binnen de marges van het normale, maar helemaal aan de onderkant. Toch vertelde zij ons dat het met deze waardes allemaal wel vanzelf zou moeten lukken. Omdat er dus geen duidelijk aanwijsbare oorzaak was geconstateerd moesten we weer een half jaar het zelf proberen. Met gemixte gevoelens eindigde dus dit gesprek. Fijn dat er geen problemen zijn geconstateerd, maar jemig, nu gebeurt er nog niets!

Liefs,

Maaike

 

Lees hier meer over Maaike

Sharing is caring!