Ik sta weer lekker vroeg op, 6 uur gaat de wekker af. Me wassen en omkleden en dan op mijn gemak richting bushalte. Om 7 u 15 ben ik in het ziekenhuis. Ik meld me aan en ga richting wachtruimte. Het valt me op dat ik de weg zo goed ken, ik hoef niet meer naar de bordjes kijken maar loop er gewoon zonder problemen naartoe.

Ik zet me op een stoeltje. Ik heb me voorgenomen zo rustig mogelijk te blijven, maar goed dat ik een boek bij heb. Ik begin te lezen. Ik hoor ze mijn naam zeggen, het is 8 uur. Ik loop naar de verpleegster toe en de zenuwen gieren door mijn lijf. Ze vragen mijn naam en geboortedatum.. Ik antwoord en ze zeggen dat ik mag doorkomen.

In het kleine kleedkamertje mag ik me omkleden. Daarna moet ik op de tafel gaan liggen. De gynaecoloog zegt vriendelijk goedemorgen en begint aan de echo..  Zenuwen dat ik heb, niet normaal.

Hij komt aan de eicellen en meet ze, rechts eentje van 19 mm en links niets. Of toch niet dat de dokter gezegd heeft. Mijn baarmoederslijm is 10 cm dik. Wauuww dat klinkt goed! De dokter is tevreden. Ik mag me weer gaan aankleden. Hierna krijg ik de papieren mee. Ik moet nog even langs de ivf-consulente voor een spuit, Pregnyl 5000E. En nog een bloedafname. Ik krijg ook mee dat ik op 3 november rond 9 uur even moet bellen, ze kunnen dan vertellen of mijn cryo’s goed ontdooien. Als dat zo is, worden deze 2 dezelfde dag nog teruggeplaatst.

Onderweg naar huis blijf ik maar glimlachen. Zou het nu eindelijk allemaal goedkomen?

Lees hier meer

Sharing is caring!